Γενναίοι πολεμιστές συγκεντρώνονται γύρω από τον Δαβίδ στη Σικλάγ

Άνδρες συνεχίζουν να αυτομολούν στον Δαβίδ ενώ είναι ακόμη φυγάς: αμφιδέξιοι Βενιαμίτες από την ίδια τη φυλή του Σαούλ, Γαδίτες με πρόσωπα λιονταριών που πέρασαν κολυμπώντας τον πλημμυρισμένο Ιορδάνη, οι άνδρες του Ισσάχαρ που καταλάβαιναν τους καιρούς. Στη Χεβρών οι φυλές φτάνουν με όλη τους τη δύναμη, λέγοντας ότι ο Πατέρας τους τον βοηθά, και ο Ισραήλ χαίρεται.

Κεφάλαιο 12.

Αυτοί είναι οι άντρες που ήρθαν στον Δαβίδ στη Σικλάγ, όταν ακόμη ήταν αποκλεισμένος από την παρουσία του Σαούλ, γιου του Κις· γενναίοι πολεμιστές που τον βοήθησαν στη μάχη. Ήταν οπλισμένοι με τόξα, ικανοί να εκσφενδονίζουν πέτρες ή να ρίχνουν βέλη με το δεξί ή το αριστερό χέρι· ήταν Βενιαμίτες, συγγενείς του Σαούλ. Αρχηγός ήταν ο Αχιέζερ, έπειτα ο Ιωάς, γιοι του Σεμαά από τη Γαβαά· ο Ιεζιήλ και ο Φελέτ, γιοι του Αζμαβέθ· ο Βεραχά· ο Ιηού από την Αναθώθ· ο Ισμαΐας από τη Γαβαών, γενναίος πολεμιστής ανάμεσα στους τριάντα, διοικητής των τριάντα· ο Ιερεμίας, ο Ιααζιήλ, ο Ιωανάν, ο Ιωζαβάδ από τη Γεδηρά· ο Ελουζαΐ, ο Ιεριμώθ, ο Βεαλία, ο Σεμαρία, και ο Σεφατία ο Αρουφίτης· ο Ελκανά, ο Ιεσιά, ο Αζαρήλ, ο Ιωεζέρ, και ο Ιασωβεάμ, οι Κορίτες· και ο Ιωηλά και ο Ζεβαδία, γιοι του Ιεροάμ από τη Γεδώρ.

Μερικοί Γαδίτες αυτομόλησαν στον Δαβίδ στο οχυρό της ερήμου· γενναίοι πολεμιστές εκπαιδευμένοι για μάχη, επιδέξιοι με την ασπίδα και το δόρυ, με πρόσωπα σαν λιονταριών και γρήγοροι σαν τα ζαρκάδια στα βουνά. Αρχηγός ήταν ο Εζέρ, δεύτερος ο Οβαδία, τρίτος ο Ελιάβ, τέταρτος ο Μισμαννά, πέμπτος ο Ιερεμίας, έκτος ο Ατταΐ, έβδομος ο Ελιήλ, όγδοος ο Ιωανάν, ένατος ο Ελζαβάδ, δέκατος ο Ιερεμίας, ενδέκατος ο Μαχβανναΐ. Αυτοί οι Γαδίτες ήταν διοικητές του στρατού· ο πιο μικρός άξιζε για εκατό και ο πιο μεγάλος για χίλιους. Αυτοί ήταν που διέβησαν τον Ιορδάνη τον πρώτο μήνα, όταν ξεχείλιζε σε όλες τις όχθες του, και έτρεψαν σε φυγή όλους όσους ήταν στις κοιλάδες, ανατολικά και δυτικά.

Μερικοί από τους άντρες του Βενιαμίν και του Ιούδα ήρθαν επίσης στον Δαβίδ στο οχυρό. Ο Δαβίδ βγήκε να τους συναντήσει και τους είπε: «Αν ήρθατε σ' εμένα με ειρήνη για να με βοηθήσετε, η καρδιά μου θα ενωθεί μαζί σας· αν όμως ήρθατε για να με προδώσετε στους εχθρούς μου, ενώ τα χέρια μου δεν κρατούν βία, ας το δει ο Θεός των πατέρων μας και ας σας κρίνει». Τότε το Πνεύμα του Πατέρα μας ντύθηκε τον Αμασαΐ, τον αρχηγό των τριάντα, που είπε: «Δικοί σου είμαστε, Δαβίδ! Είμαστε μαζί σου, γιε του Ιεσσαί! Ειρήνη, ειρήνη σ' εσένα, ειρήνη σ' αυτούς που σε βοηθούν, γιατί ο Πατέρας σου σε βοηθάει». Ο Δαβίδ τους δέχτηκε και τους έκανε αρχηγούς των επιδρομέων του.

Μερικοί από τον Μανασσή αυτομόλησαν στον Δαβίδ όταν βάδισε μαζί με τους Φιλισταίους εναντίον του Σαούλ. Ο Δαβίδ όμως και οι άντρες του δεν βοήθησαν τους Φιλισταίους· ύστερα από σύσκεψη, οι άρχοντες των Φιλισταίων έδιωξαν τον Δαβίδ, λέγοντας: «Θα αυτομολήσει στον κύριό του τον Σαούλ και θα μας στοιχίσει τα κεφάλια μας». Καθώς πήγαινε στη Σικλάγ, αυτοί από τον Μανασσή αυτομόλησαν σ' αυτόν: ο Αδνά, ο Ιωζαβάδ, ο Ιεδιαήλ, ο Μιχαήλ, ο Ιωζαβάδ, ο Ελιού, ο Ζιλλεθαΐ· διοικητές των χιλιάδων του Μανασσή. Αυτοί βοήθησαν τον Δαβίδ εναντίον των επιδρομέων, γιατί όλοι ήταν γενναίοι πολεμιστές, και έγιναν διοικητές στον στρατό του. Μέρα με τη μέρα έρχονταν άντρες να βοηθήσουν τον Δαβίδ, ώσπου απέκτησε στρατό τόσο μεγάλο όσο ο στρατός του Πατέρα μας.

Αυτοί είναι οι αριθμοί των αντρών που ήταν οπλισμένοι για μάχη και ήρθαν στον Δαβίδ στη Χεβρών, για να του παραδώσουν τη βασιλεία του Σαούλ, όπως ακριβώς είχε πει ο Πατέρας μας: από τον Ιούδα, που κρατούσαν ασπίδα και δόρυ: έξι χιλιάδες οχτακόσιοι οπλισμένοι για μάχη· από τον Συμεών, γενναίοι πολεμιστές έτοιμοι για μάχη: εφτά χιλιάδες εκατό· από τον Λευί: τέσσερις χιλιάδες εξακόσιοι, μαζί με τον Ιωδαέ, αρχηγό της οικογένειας του Ααρών, και τρεις χιλιάδες εφτακόσιους μαζί του, και τον Σαδώκ, έναν γενναίο νεαρό πολεμιστή, με είκοσι δύο αξιωματικούς από τη δική του οικογένεια. Από τον Βενιαμίν, συγγενείς του Σαούλ: τρεις χιλιάδες· οι περισσότεροι μέχρι τότε φύλαγαν ακόμη πιστά τον οίκο του Σαούλ· από τον Εφραΐμ: είκοσι χιλιάδες οχτακόσιοι, γενναίοι πολεμιστές, άντρες ξακουστοί στις οικογένειές τους· από τη μισή φυλή του Μανασσή: δεκαοχτώ χιλιάδες, ορισμένοι ονομαστικά να έρθουν και να κάνουν τον Δαβίδ βασιλιά· από τον Ισσάχαρ: διακόσιοι αρχηγοί που καταλάβαιναν τους καιρούς και ήξεραν τι έπρεπε να κάνει ο Ισραήλ, με όλους τους συγγενείς τους στις διαταγές τους. Από τον Ζαβουλών: πενήντα χιλιάδες έμπειροι στρατιώτες, εξοπλισμένοι για μάχη με κάθε όπλο, έτοιμοι να βοηθήσουν τον Δαβίδ μ' όλη τους την καρδιά, από τον Νεφθαλί: χίλιοι αξιωματικοί, και μαζί τους τριάντα εφτά χιλιάδες άντρες που κρατούσαν ασπίδα και δόρυ· από τον Δαν: είκοσι οχτώ χιλιάδες εξακόσιοι άντρες έτοιμοι για μάχη· από τον Ασήρ: σαράντα χιλιάδες έμπειροι στρατιώτες έτοιμοι για μάχη· από τα ανατολικά του Ιορδάνη —τον Ρουβήν, τον Γαδ, τη μισή φυλή του Μανασσή—: εκατόν είκοσι χιλιάδες, οπλισμένοι με κάθε πολεμικό όπλο.

Όλοι αυτοί ήταν πολεμιστές παραταγμένοι για μάχη, που ήρθαν στη Χεβρών μ' όλη τους την καρδιά για να κάνουν τον Δαβίδ βασιλιά σ' όλο τον Ισραήλ· και ο υπόλοιπος Ισραήλ ήταν επίσης μ' ένα πνεύμα να κάνουν τον Δαβίδ βασιλιά. Έμειναν εκεί τρεις μέρες με τον Δαβίδ, τρώγοντας και πίνοντας, γιατί οι συγγενείς τους τους είχαν ετοιμάσει φαγητό. Και οι γείτονές τους, ως τον Ισσάχαρ, τον Ζαβουλών και τον Νεφθαλί, έφερναν φαγητό με γαϊδούρια, καμήλες, μουλάρια και βόδια: αλεύρι, σύκα ξερά, σταφίδες, κρασί, λάδι, βόδια και πρόβατα σε αφθονία, γιατί υπήρχε χαρά στον Ισραήλ.