ਜ਼ਬੂਰ 123

123 ¹ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉਠਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਰਾਜ-ਗੱਦੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠਣ ਵਾਲੇ। ² ਵੇਖੋ — ਜਿਵੇਂ ਦਾਸਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਹੱਥ ਵੱਲ ਲੱਗੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਸੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਆਪਣੀ ਮਾਲਕਣ ਦੇ ਹੱਥ ਵੱਲ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਵੱਲ ਲੱਗੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾ ਕਰੇ। ³ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਨਿਰਾਦਰ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵੱਧ ਭਰ ਗਏ ਹਾਂ। ⁴ ਸਾਡੀ ਜਾਨ ਸੁਖ ਵਿੱਚ ਬੈਠਿਆਂ ਦੇ ਠੱਠੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵੱਧ ਭਰ ਗਈ ਹੈ, ਹੰਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਨਿਰਾਦਰ ਨਾਲ।