സ്വർഗത്തിലേക്ക് ഉയർത്തിയ കണ്ണുകൾ
ആരോഹണഗീതം.
അപമാനത്തിന്റെ വളരെ ചെറിയ ഒരു സങ്കീർത്തനം. യജമാനന്റെ കൈയിലേക്കു നോക്കിനില്ക്കുന്ന ദാസന്മാർ — അതാണ് മുഴുവൻ ചിത്രവും: നമ്മുടെ പിതാവിൽ ഉറപ്പിച്ച കണ്ണുകൾ, ഒരൊറ്റ ചലനത്തിനായുള്ള കാത്തിരിപ്പ്. സുഖത്തിൽ കഴിയുന്നവരുടെയും അഹങ്കാരികളുടെയും നിന്ദ തങ്ങൾക്കു മതിയായതിലും എത്രയോ അധികമായി എന്ന് ജനം പറയുന്നു.
123 1അങ്ങയിലേക്കു ഞാൻ എന്റെ കണ്ണുകൾ ഉയർത്തുന്നു, സ്വർഗങ്ങളിൽ സിംഹാസനസ്ഥനായിരിക്കുന്ന അങ്ങയിലേക്കുതന്നെ. 2ഇതാ—ദാസന്മാരുടെ കണ്ണുകൾ തങ്ങളുടെ യജമാനന്റെ കൈയിലേക്കു നോക്കുന്നതുപോലെ, ദാസിയുടെ കണ്ണുകൾ തന്റെ യജമാനത്തിയുടെ കൈയിലേക്കു നോക്കുന്നതുപോലെ, അപ്രകാരം ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ ഞങ്ങളുടെ പിതാവിലേക്കു നോക്കുന്നു, അവിടുന്ന് ഞങ്ങളോടു കൃപ കാണിക്കുവോളം. 3ഞങ്ങളോടു കൃപ ചെയ്യണമേ, ഞങ്ങളുടെ പിതാവേ, ഞങ്ങളോടു കൃപ ചെയ്യണമേ, ഞങ്ങൾ വേണ്ടുവോളത്തിലധികം നിന്ദ സഹിച്ചിരിക്കുന്നു. 4സ്വസ്ഥരായിരിക്കുന്നവരുടെ പരിഹാസവും അഹങ്കാരികളുടെ നിന്ദയും ഞങ്ങളുടെ പ്രാണൻ വേണ്ടുവോളത്തിലധികം സഹിച്ചിരിക്കുന്നു.