چاپ شوی
کتاب

سترګې آسمان ته اوچتې کړې

د ختلو سندره.

د سپکاوي یو ډېر لنډ زبور. د بادار لاس ته د نوکرانو کتل ټول انځور دی — سترګې زموږ په پلار نیولې، د یوې خوځښت په انتظار. خلک وايي چې له آرامو او مغرورو یې تر حده ډېر سپکاوی لیدلی دی.

څپرکی 123.

اے تۀ چې په آسمانونو کښې په تخت ناست يې، زۀ تا ته خپلې سترګې اوچتوم. ګوره، لکه څنګه چې د نوکرانو سترګې د خپل مالِک لاس ته وى، لکه څنګه چې د وينځې سترګې د خپلې بيبۍ لاس ته وى، هم هغه شان زمونږ سترګې زمونږ پلار ته وى، ترڅو چې هغه په مونږ رحم وکړى. اے زمونږ پلاره، په مونږ رحم وکړه، په مونږ رحم وکړه، ځکه چې مونږ د سپکاوى نه ډېر زيات مزه څکلے دے. زمونږ روح د بې‌پروا خلقو د ملنډو نه او د مغرورو د سپکاوى نه ډېر زيات مزه څکلے دے.