Gava ku Erd Hildiweşe
Ji serokê sazbendan re. Li ser awaza “Sosina Peymanê.” Zebûreke zêrîn a Dawid, ji bo hînkirinê, gava ku wî bi Aram-Naharayîm û Aram-Soba re şer kir û gava ku Yoab vegeriya û li Geliyê Xwê diwanzdeh hezar Edomî kuştin.
Piştî têkçûnekê, milet bi eşkereyî dibêje: te em avêtin, te erd hejand û qelişand, te şeraba gêjker da me. Bersiv pozdana Bavê me bi xwe ye ku Şekem, Moab û Edom yên wî ne, û yek biryar: xilasiya mirovan pûç e.
Bavê me di ayetan de dipeyive 6–8
60 1Bavê me, te em avêtin; te sûrên me şikandin; tu hêrs bûyî — niha me dîsa vegerîne! 2Te erd hejand; te ew qelaşt. Qelşên wê sax bike, çimkî ew dilerize. 3Te tiştên dijwar nîşanî gelê xwe dan; te şeraba gêjker da me ku em vexwin. 4Te alayek da kesên ku ji te ditirsin, da ku ew li ber kevanê li dora wê kom bibin. a a v4 “Li ber kevanê” tê wateya li hemberî êrîşa dijmin — alayek ku mirov di bin tîrbaranê de li dora wê kom dibin.
5Da ku hezkiriyên te rizgar bibin, bi destê xwe yê rastê me xilas bike û bersiva me bide.
6Bavê me di pîroziya xwe de peyivî: “Ezê şa bibim; ezê Şekemê parve bikim û Geliyê Sukotê bipîvim. 7Gîlead yê min e û Manaşe yê min e; Efrayîm kumsiyarê serê min e, Cihûda darê min ê padîşahiyê ye. 8Moab teşta min a şuştinê ye; ez nalê xwe davêjim ser Edomê; li ser Filistiyê bi serfirazî diqîrim.” b b v8 Avêtina nalekî ser herêmekê nîşaneke kevnar bû ku mirov pê xwedîtî û serweriya xwe li ser wê îlan dikir.
9Kî wê min bîne bajarê kelehkirî? Kî wê rêberiya min bike heta Edomê? 10Ma te em neavêtin, Bavê me? Tu êdî, Bavê me, bi ordiyên me re dernakevî. 11Li hember dijminên me alîkariyê bide me, çimkî xilasiya mirovan pûç e. 12Bi Bavê me re emê lehengiyê bikin; ew e yê ku wê neyarên me pelçiqîne.
