Samubarang Kabeh iku Kagungane
Masmur anggitane Prabu Dawud.
Amarga bumi lan saisiné iku kagungané Rama kita, sowan marang Panjenengané kudu manut pranatané: tangan kang resik, ati kang jujur, ora sumpah goroh. Banjur gapura-gapura dhéwé didhawuhi mbukak kanggo Ratuning kamulyan, kang prakosa ing paprangan, kang rawuh mlebu.
24 1Bumi iku kagungane Rama kita, dalah saisine kabeh, jagad lan sakabehe kang manggon ing kono. 2Awit Panjenengane wis masang tetalese ing sagara lan ngadegake ana ing bengawan-bengawan. 3Sapa kang kena munggah menyang gununge Rama kita? Lan sapa kang kena ngadeg ana ing papan sucine? 4Yaiku wong kang tangane resik lan atine suci, kang ora nyondhongake atine marang barang kang palsu lan ora sumpah kanthi cidra. 5Wong iku bakal nampa berkah saka Rama kita lan kabeneran saka Ramane kang nylametake dheweke. 6Mangkono iku golongane wong kang padha ngupaya Panjenengane, kang padha ngupaya pasuryane Paduka, dhuh Allahe Yakub. a a v6 Selah: bokmanawa sawijining tandha musik utawa leren kanggo ngeningake cipta nalika ngibadah; uga ing ayat 10.
7He para gapura, padha ngunggahna sirahmu! Padha kajunjunga, he para lawang kuna, supaya Sang Ratu kang mulya lumebu. 8Sapa ta Sang Ratu kang mulya iku? Yaiku Rama kita, kang rosa tur santosa, Rama kita, kang prakosa ing paprangan. b b v8 Sang Ratu kang mulya kang lumebu ing gapura-gapura iku Rama kita piyambak, kang kuwat nylametake lan santosa ngreksa para putrane. 9He para gapura, padha ngunggahna sirahmu! Padha ngunggahna, he para lawang kuna, supaya Sang Ratu kang mulya lumebu. 10Sapa ta Panjenengane, Sang Ratu kang mulya iku? Sang Rama, kang nguwasani wadyabalaning swarga—Panjenengane iku Sang Ratu kang mulya.