هر شيءِ سندس آهي
داؤد جو زبور.
ڇاڪاڻ ته زمين ۽ ان ۾ رهندڙ سڀ اسان جي پيءُ جا آهن، تنهنڪري سندس ويجهو اچڻ سندس شرطن تي آهي: صاف هٿ، سچو دل، ڪوڙيون قسمون نه. پوءِ دروازن کي پاڻ حڪم ڏنو وڃي ٿو ته جلال جي بادشاهه لاءِ کلي وڃن، جيڪو جنگ ۾ زورآور آهي ۽ اندر اچي رهيو آهي.
24 1زمين ۽ جيڪي ڪجهه ان ۾ آهي، دنيا ۽ ان ۾ رهندڙ سڀيئي اسان جي پيءُ جا آهن. 2ڇاڪاڻ تہ ان جو بنياد سمنڊن تي رکيائين ۽ ان کي نديين تي قائم ڪيائين. 3اسان جي پيءُ جي جبل تي ڪير چڙهي سگھندو؟ ۽ سندس پاڪ جاءِ تي ڪير بيھي سگھندو؟ 4جنهن جا هٿ صاف ۽ دل پاڪ آهي، جيڪو ڪوڙ تي پنهنجي دل نہ ٿو رکي ۽ ٺڳيءَ سان قسم نہ ٿو کڻي. 5هو اسان جي پيءُ کان برڪت ۽ کيس بچائيندڙ پنهنجي پيءُ کان سچائي حاصل ڪندو. 6هي انهن جو نسل آهي جيڪي کيس ڳولين ٿا، جيڪي تنهنجو منهن ڳولين ٿا، اي يعقوب جا خدا. a a v6 سلاه: شايد عبادت دوران موسيقيءَ جو اشارو يا غور ڪرڻ لاءِ ٿورڙو وقفو؛ آيت 10 ۾ بہ آهي.
7اي دروازؤ، پنهنجا مٿا مٿي کڻو! اي قديم در، مٿي ٿيو، تہ جلوي جو بادشاهه اندر اچي. 8هي جلوي جو بادشاهه ڪير آهي؟ اسان جو پيءُ، زورآور ۽ طاقتور، اسان جو پيءُ، جنگ ۾ طاقتور. b b v8 دروازن مان اندر ايندڙ جلوي جو بادشاهه پاڻ اسان جو پيءُ آهي، جيڪو بچائڻ ۾ زورآور ۽ پنهنجن ٻارن جي حفاظت ڪرڻ ۾ طاقتور آهي. 9اي دروازؤ، پنهنجا مٿا مٿي کڻو! اي قديم در، کين مٿي کڻو، تہ جلوي جو بادشاهه اندر اچي. 10هو ڪير آهي، هي جلوي جو بادشاهه؟ آسمان جي لشڪرن جو پيءُ—اهو ئي جلوي جو بادشاهه آهي.
