مزامیر 24

24 ¹زمین از آنِ پدر ماست، و هرآنچه در آن است، جهان و همهٔ ساکنانش. ²زیرا او بنیادش را بر دریاها نهاد و آن را بر رودها استوار ساخت. ³کیست که بر کوه پدر ما برآید؟ و کیست که در مکان مقدّس او بایستد؟ ⁴آن‌که دست‌هایش پاک و دلش طاهر است، که دل بر باطل نمی‌نهد و به فریب سوگند یاد نمی‌کند. ⁵او از پدر ما برکت خواهد یافت و از پدرش که نجاتش می‌دهد، عدالت. ⁶چنین است نسل آنان که او را می‌جویند، که روی تو را می‌طلبند، ای خدای یعقوب. ^a a v6 سِلاه: احتمالاً اشاره‌ای موسیقایی یا وقفه‌ای برای تأمل در حین پرستش؛ در آیهٔ ۱۰ نیز آمده است.

⁷ای دروازه‌ها، سرهای خود را برافرازید! ای درهای باستانی، برافراشته شوید، تا پادشاهِ جلال درآید. ⁸این پادشاهِ جلال کیست؟ پدر ما، نیرومند و توانا، پدر ما، توانا در نبرد. ^b b v8 پادشاهِ جلال که به دروازه‌ها درمی‌آید، خودِ پدر ماست، که نیرومند است تا نجات بخشد و توانا است تا از فرزندانش دفاع کند. ⁹ای دروازه‌ها، سرهای خود را برافرازید! ای درهای باستانی، آنها را برافرازید، تا پادشاهِ جلال درآید. ¹⁰او کیست، این پادشاهِ جلال؟ پدرِ لشکرهای آسمان—اوست پادشاهِ جلال.