جان خود را به سوی تو برمیافرازم
مزمور داوود.
25 1 ای پدرِ من، جان خود را به سوی تو برمیافرازم.
2 ای پدرِ من، بر تو توکل دارم؛ مگذار شرمنده شوم؛ مگذار دشمنانم بر من پیروز گردند. 3 بهراستی، هیچیک از منتظرانِ تو شرمنده نخواهند شد؛ آنان که بیسبب خیانت میورزند، شرمنده خواهند شد.
4 ای پدرِ من، راههای خود را به من بنما؛ طریقهای خویش را به من بیاموز. 5 مرا در راستیِ خود هدایت کن و تعلیم ده، زیرا تو پدر ما، نجاتِ من هستی؛ تمامِ روز منتظرِ تو هستم. 6 ای پدرِ من، شفقتِ لطیف خود و محبتِ عهدی خویش را به یاد آور، زیرا از ازل بودهاند. 7 گناهانِ جوانیام را به یاد میاور و نه عصیانهایم را؛ ای پدرِ من، بر حسبِ محبتِ عهدی خود و بهخاطرِ نیکوییِ خویش مرا به یاد آور.
8 پدر ما نیکو و راست است؛ از این رو گناهکاران را در طریقِ راست تعلیم میدهد. 9 فروتنان را به عدالت رهبری میکند و راهِ خود را به فروتنان میآموزد. 10 همهٔ طریقهای پدر ما محبتِ وفادار و امانت است، برای آنان که عهد و شهاداتِ او را نگاه میدارند.
11 ای پدرِ من، بهخاطرِ نامِ خود، تقصیرِ مرا بیامرز، زیرا بزرگ است. 12 کیست آن کس که از پدر ما میترسد؟ او وی را در راهی که باید برگزیند، تعلیم خواهد داد. 13 جانِ او در سعادت آرام خواهد یافت، و فرزندانش زمین را به میراث خواهند برد. 14 دوستیِ صمیمانهٔ پدر ما با آنان است که از او می ترسند، و عهدِ خود را بر ایشان آشکار میسازد. 15 چشمانم پیوسته به سوی پدر ما است، زیرا او پاهایم را از دام رها خواهد ساخت.
16 به من روی آور و بر من رحمت فرما، زیرا تنها و مصیبتزدهام. 17 تنگیهای دلم افزون شده است؛ مرا از پریشانیام بیرون آور. 18 بر رنج و سختیِ من بنگر، و همهٔ گناهانم را بردار. 19 دشمنانم را ببین، زیرا بسیارند، و با کینهای سخت از من نفرت دارند.
20 جانم را نگاه دار و مرا رهایی ده؛ مگذار شرمنده شوم، زیرا در تو پناه میگیرم. 21 بگذار کمال و راستی مرا محافظت کنند، زیرا منتظرِ تو هستم.
22 ای پدر ما، اسرائیل را از همهٔ تنگیهایش رهایی ده.