مزامیر 25

25 ¹ای پدرِ من، جانِ خود را به سوی تو برمی‌افرازم.

²ای پدرِ من، بر تو توکل دارم؛ مگذار که شرمسار شوم؛ مگذار که دشمنانم بر من پیروز گردند. ³به‌راستی، هیچ‌یک از منتظرانِ تو شرمسار نخواهد شد؛ اما آنان که بی‌سبب خیانت می‌کنند، شرمسار خواهند شد.

⁴ای پدرِ من، طریق‌های خود را به من بنما؛ راه‌های خویش را به من بیاموز. ⁵مرا در راستیِ خود هدایت کن و تعلیم ده، زیرا تو پدر ما هستی، نجاتِ من؛ تمامِ روز منتظرِ تو هستم. ⁶ای پدرِ من، شفقتِ لطیفِ خود و محبتِ پایدارت را به یاد آور، زیرا از دیرباز بوده‌اند. ⁷گناهانِ جوانی‌ام و سرکشی‌هایم را به یاد میاور؛ بلکه بر حسبِ محبتِ پایدارت مرا به یاد آور، به‌خاطرِ نیکوییِ خود، ای پدرِ من.

⁸پدر ما نیکو و عادل است؛ بنابراین گناهکاران را در طریق تعلیم می‌دهد. ⁹فروتنان را به عدالت هدایت می‌کند، و راهِ خود را به فروتنان می‌آموزد. ¹⁰همهٔ راه‌های پدر ما محبتِ پایدار و وفاداری است، برای آنان که عهد و شهاداتِ او را نگاه می‌دارند.

¹¹به‌خاطرِ نامِ خود، ای پدرِ من، گناهِ مرا بیامرز، زیرا بزرگ است. ¹²کیست آن کس که از پدر ما می‌ترسد؟ او را در راهی که باید برگزیند، تعلیم خواهد داد. ¹³جانِ او در سعادت آرام خواهد یافت، و فرزندانش زمین را به میراث خواهند برد. ¹⁴دوستیِ صمیمانهٔ پدر ما از آنِ کسانی است که از او می‌ترسند، و او عهدِ خود را بر آنان آشکار می‌سازد. ¹⁵چشمانم همیشه به سوی پدر ما است، زیرا او پاهایم را از دام رها خواهد ساخت.

¹⁶به من رو کن و بر من رحیم باش، زیرا تنها و ستمدیده‌ام. ¹⁷تنگی‌های دلم فزونی یافته است؛ مرا از پریشانی‌هایم بیرون آور. ¹⁸بر رنج و سختیِ من بنگر، و همهٔ گناهانم را بردار. ¹⁹دشمنانم را ببین، زیرا بسیارند، و با کینه‌ای سخت از من نفرت دارند.

²⁰جانم را نگاه دار و مرا رهایی ده؛ مگذار که شرمسار شوم، زیرا در تو پناه می‌گیرم. ²¹کمال و راستی مرا محفوظ بدارد، زیرا منتظرِ تو هستم.

²²ای پدر ما، اسرائیل را از همهٔ تنگی‌هایش فدیه ده.