Ek hef my siel na u op
Van Dawid.
Dawid vra om geleer te word, nie net gered nie — laat my u weë ken. Hy bring sowel sy vyande as die sondes van sy jeug en vra dat nie een van die twee hom sal bepaal nie. Ons Vader deel sy verbond soos 'n vriend met dié wat hom vrees.
25 1Na u toe, my Vader, hef ek my siel op.
2My Vader, op u vertrou ek; laat my nie beskaamd staan nie; laat my vyande nie oor my juig nie. 3Ja, niemand wat op u wag, sal beskaamd staan nie; dié wat sonder oorsaak verraai, sal beskaamd staan.
4Wys my u weë, my Vader; leer my u paaie. 5Lei my in u waarheid en leer my, want u is ons Vader, my verlossing; die hele dag lank wag ek op u. 6Dink aan u innige medelye, my Vader, en u verbondsliefde, want hulle is van lankal af. 7Dink nie aan die sondes van my jeug of my opstandigheid nie; dink aan my volgens u verbondsliefde, ter wille van u goedheid, my Vader.
8Goed en regverdig is ons Vader; daarom onderrig hy sondaars in die weg. 9Hy lei die nederiges in geregtigheid, en hy leer die nederiges sy weg. 10Al die paaie van ons Vader is troue liefde en getrouheid vir dié wat sy verbond en sy getuienisse onderhou.
11Ter wille van u naam, my Vader, vergewe my sonde, want dit is groot. 12Wie is die mens wat ons Vader vrees? Hy sal hom onderrig in die weg wat hy moet kies. 13Sy siel sal in voorspoed rus, en sy kinders sal die land erf. 14Die innige vriendskap van ons Vader is vir dié wat hom vrees, en hy maak sy verbond aan hulle bekend. 15My oë is altyd op ons Vader gerig, want hy sal my voete uit die net bevry.
16Wend u na my toe en wees my genadig, want ek is eensaam en verdruk. 17Die bekommernisse van my hart het vermeerder; bring my uit my nood uit. 18Kyk na my ellende en my swaarkry, en neem al my sondes weg. 19Kyk na my vyande, want hulle is baie, en hulle haat my met ’n gewelddadige haat.
20Bewaar my siel en red my; laat my nie beskaamd staan nie, want by u skuil ek. 21Laat opregtheid en regskapenheid my bewaar, want ek wag op u.
22Verlos Israel, ons Vader, uit al sy nood.