Abdi Ngunjukkeun Jiwa ka Gusti

Ti Daud.

Daud ménta diajar, lain ngan disalametkeun — tuduhkeun ka abdi jalan-jalan Anjeun. Anjeunna nyanggakeun boh musuh-musuhna boh dosa-dosa jaman ngorana, sarta ménta supaya teu aya hiji ogé anu nangtukeun saha dirina. Rama urang ngabagikeun perjangjian-Na lir sobat ka jalma-jalma anu sieun ka Mantenna.

Pasal 25.

Nun Ama, ka Gusti abdi ngunjukkeun jiwa abdi.

Nun Ama, abdi percanten ka Gusti; mugi abdi ulah dugi ka kawiwirangan; mugi musuh-musuh abdi ulah dugi ka ngelehkeun abdi. Saleresna, sadaya anu ngarep-ngarep ka Gusti moal aya anu kawiwirangan; ari anu hianat teu puguh sababna bakal kawiwirangan.

Nun Ama, mugi abdi dipaparin terang kana jalan Gusti; mugi abdi diwurukan kana marga Gusti. Mugi abdi dituyun dina kayaktian Gusti sareng diwurukan, margi Gusti teh Rama urang, Jurusalamet abdi; abdi ngarep-ngarep ka Gusti sadinten jeput. Nun Ama, mugi emut kana welas asih Gusti, sareng kana sih piasih perjangjian Gusti, margi eta parantos ti baheula. Dosa-dosa abdi keur ngora mugi ulah diemut-emut, sareng kadorakaan abdi; nun Ama, mugi abdi diemut dumasar kana sih piasih perjangjian Gusti, demi kasaean Gusti.

Rama urang teh sae sareng jujur; nu matak Mantenna mituduhkeun jalan ka jalma-jalma dosa. Mantenna nuyun jalma rendah hate kana kaadilan, sarta ngawurukan jalma rendah hate kana jalan Mantenna. Sakabeh marga Rama urang teh sih piasih anu satia sareng kasatiaan pikeun jalma anu nyekel perjangjian sareng papakon-papakon Mantenna.

Nun Ama, demi jenengan Gusti, mugi hampura dosa abdi, margi gede pisan. Saha jalma anu sieun ku Rama urang? Mantenna bakal mituduhkeun jalan anu kudu dipilihna. Jiwana bakal ayem tengtrem, sarta anak-anakna bakal ngawaris tanah. Pasobatan anu raket jeung Rama urang teh pikeun jalma anu sieun ku Mantenna, sarta Mantenna ngawanohkeun perjangjian-Na ka maranehna. Panon abdi teu petot ka Rama urang, margi Mantenna anu bakal ngaleupaskeun suku abdi tina jaring.

Mugi Gusti ngalieuk ka abdi sareng welas ka abdi, margi abdi nyorangan sareng sangsara. Kasusah hate abdi beuki rea; mugi abdi dikaluarkeun tina kabingungan abdi. Mugi Gusti ningali kasangsaraan sareng kabeuratan abdi, sarta mugi ngaleungitkeun sagala dosa abdi. Mugi Gusti ningali musuh-musuh abdi, margi kacida reana, sareng maranehna ngewa ka abdi ku kaijid anu telenges.

Mugi Gusti ngaraksa jiwa abdi sareng ngaluputkeun abdi; mugi abdi ulah dugi ka kawiwirangan, margi abdi nyalindung ka Gusti. Mugi kajujuran sareng katuhuan ngajaga abdi, margi abdi ngarep-ngarep ka Gusti.

Nun Ama, mugi Israil ditebus tina sagala kasusahna.