Mugi Ngabela Abdi, Nun Ama

Ti Daud.

Daud ménta ditalungtik, haté jeung pikiranana diuji jeung dimurnikeun, sabab anjeunna geus ngajauhan pagaulan jalma-jalma tukang tipu jeung leungeun-leungeun anu pinuh ku sogokan. Anu dipikahayang ku anjeunna lain putusan, tapi hiji tempat: imah tempat kamulyaan Ramana mukim.

Pasal 26.

Mugi ngabela abdi, nun Ama, karana abdi parantos lumampah dina kajujuran, sarta ka Rama abdi parantos sumeja kalawan teu asa-asa.

Pariksa abdi, nun Ama, sareng uji abdi; murnikeun manah sareng pikiran abdi. Karana asih satia Ama aya di payuneun panon abdi, sarta abdi hirup ku kasatiaan Ama.

Abdi teu diuk jeung jalma-jalma tukang tipu, sarta teu ngariung jeung jalma-jalma munapek. Abdi ijid ka pakumpulan jalma-jalma jahat, sarta moal diuk jeung jalma doraka. Abdi ngumbah leungeun dina kasucian, sarta ngurilingan altar Ama, nun Ama, bari martakeun rasa sukur abdi kalawan tarik, sarta nyaritakeun sagala padamelan Ama nu ajaib.

Nun Ama, abdi mikacinta bumi tempat Ama linggih, tempat kamulyaan Ama matuh.

Ulah numpes jiwa abdi babarengan jeung jalma-jalma dosa, sareng ulah numpes hirup abdi jeung jalma-jalma telenges, nu dina leungeunna aya rarancang jahat, sarta leungeun katuhuna pinuh ku sogok. Tapi ari abdi mah hirup dina kajujuran; mugi nebus abdi sareng mugi welas ka abdi.

Abdi nangtung dina taneuh nu rata; di hareupeun pakumpulan nu ageung abdi bakal muji ka Rama.