Yaa Abbaa, Ana Qajeelchi
Faarfannaa Daawit.
Daawit akka qoratamu gaafata, garaan fi yaadni isaa qoratamee qulqulleeffamu, hiriyyaa gowwoomsaa irraa fi harka mancaan guutame irraa fagaatee waan jiruuf. Inni barbaadu murtii utuu hin taane bakka: mana ulfinni Abbaa isaa itti qubatu.
26 1Yaa Abbaa koo, ana qajeelchi; ani qulqullummaa koo keessa deemeeran jira, Abbaa koottis utuu hin raafamin amanadheera.
2Yaa Abbaa koo, na qori, na ilaali; onnee koo fi sammuu koo qulqulleessi. 3Sababii gaarummaan kakuu kee fuula koo dura jiruuf, ani amanamummaa kee keessa jiraadha.
4Ani namoota gowwoomsaa wajjin hin taa'u, namoota fakkeessitootaa wajjinis hin makamu. 5Ani waldaa hammattootaa in jibba, hamoota wajjinis hin taa'u. 6Ani qulqullummaadhaan harka koo in dhiqadha, Yaa Abbaa koo, iddoo aarsaa kee naannoo in naanna'a, 7sagalee ol fudhadhee galata koo labsuuf, dinqii kee hundas odeessuuf.
8Yaa Abbaa koo, ani mana ati keessa jiraattu, iddoo ulfinni kee keessa boqotu jaalladha.
9Lubbuu koo cubbamoota wajjin hin walitti haxaa'in, jireenya koos namoota dhiigaa wajjin hin walitti haxaa'in, 10warra harka isaanii keessa mala hamaa jiru, harka mirgaa isaaniis hanna kaffaltiidhaan guutame. 11Garuu ani qulqullummaadhaan in jiraadha; na furi, naaf araarami.
12Miilli koo lafa qixxee irra dhaabata; waldaa guddaa keessatti Abbaa koon in eebbisa.
