Hatagi Ako ug Katarong, Amahan
Kang David.
Nangayo si David nga susihon, ang iyang kasingkasing ug hunahuna sulayan ug putlion, tungod kay milikay siya sa malimbongon nga mga kauban ug sa mga kamot nga puno sa suhol. Ang iyang gusto dili hukom kondili usa ka dapit: ang balay diin nagpuyo ang himaya sa iyang Amahan.
26 1Hatagi ako ug katarong, akong Amahan, kay naglakaw ako diha sa akong pagkamatarong, ug diha sa akong Amahan misalig ako nga walay pagduhaduha.
2Susiha ako, akong Amahan, ug sulayi ako; ulaya ang akong kasingkasing ug ang akong hunahuna. 3Kay ang imong gugma sa kasabotan anaa sa atubangan sa akong mga mata, ug nagkinabuhi ako pinaagi sa imong pagkamatinud-anon.
4Wala ako molingkod uban sa malimbongong mga tawo, ni makig-uban sa mga tigpakaaron-ingnon. 5Gikasilagan ko ang panagtigom sa mga mamumuhat ug daotan, ug dili ako molingkod uban sa mga daotan. 6Nanghunaw ako sa akong mga kamot diha sa pagkawalay sala, ug naglibot ako sa imong halaran, akong Amahan, 7nga nagmantala sa akong pagpasalamat sa makusog nga tingog, ug nagsugilon sa tanan mong kahibulongang mga buhat.
8Akong Amahan, gihigugma ko ang balay nga imong gipuy-an, ang dapit diin nagpabilin ang imong himaya.
9Ayaw silhiga ang akong kalag uban sa mga makasasala, ni ang akong kinabuhi uban sa mga tawong bangis, 10nga sa ilang mga kamot anaa ang daotang mga laraw, ug kansang mga tuong kamot napuno sa mga hiphip. 11Apan alang kanako, nagkinabuhi ako diha sa pagkamatarong; luwasa ako ug kaloy-i ako.
12Nagbarog ako sa patag nga yuta; diha sa dakong panagtigom dayegon ko ang akong Amahan.
