હવે છપાયેલી
પુસ્તક

દરવાજે ન્યાય

ફટકાની મર્યાદા ચાળીસ છે, જેથી તમારી નજર સામે ભાઈ અપમાનિત ન થાય. અનાજ પીલતા બળદને મોઢે શીકું બાંધવું નહિ. વિધવાના મૃત પતિનું નામ તેનો ભાઈ જાળવે છે, નહિ તો તે ભાઈ નગરના દરવાજે શરમિંદો થાય છે. વજન અને માપ પ્રામાણિક હોવાં જોઈએ.

અધ્યાય 25.

જો માણસો વચ્ચે ઝઘડો થાય અને તેઓ ન્યાય માટે જાય, તો તેમની વચ્ચે ન્યાય કરનાર ન્યાયાધીશો નિર્દોષને નિર્દોષ ઠરાવે અને દોષિતને દોષિત ઠરાવે, જો દોષિત માણસ ફટકા મારવાને લાયક હોય, તો ન્યાયાધીશ તેને પોતાની સામે સુવડાવીને ફટકા મરાવશે; તેના ગુના પ્રમાણે ફટકાની સંખ્યા ગણાય. ચાળીસ ફટકા, તેથી વધારે નહિ; જો તે આથી વધારે ફટકા મારે, તો તારો ભાઈ તારી આંખ સામે અપમાનિત થાય.

જ્યારે બળદ અનાજ મસળતો હોય, ત્યારે તેના મોઢે જાળી ન બાંધ.

જો ભાઈઓ સાથે રહેતા હોય અને તેમાંનો એક દીકરા વિના મૃત્યુ પામે, તો મરનારની પત્નીએ બહારના કોઈ માણસ સાથે લગ્ન ન કરવું. તેના પતિના ભાઈએ તેને પોતાની પત્ની તરીકે લઈને તેની સાથે સૂઈ રહેવું, અને તેના પ્રત્યે દિયરનું કર્તવ્ય બજાવવું. તે જે પ્રથમ દીકરાને જન્મ આપે, તે મરનાર ભાઈનું નામ ધારણ કરે, જેથી ઇઝરાયલમાંથી તેનું નામ ભૂંસાઈ ન જાય.

જો તે માણસ પોતાના ભાઈની પત્નીને લેવા ન ઇચ્છે, તો તે દરવાજે વડીલો પાસે જઈને કહે, “મારા પતિનો ભાઈ ઇઝરાયલમાં પોતાના ભાઈનું નામ ઊભું રાખવાની ના પાડે છે; તે મારા દિયર તરીકે વર્તવા તૈયાર નથી.” પછી તેના નગરના વડીલો તેને બોલાવીને તેની સાથે વાત કરે. જો તે મક્કમ રહીને કહે, “મારે તેને લેવી નથી,” તો તેના ભાઈની પત્ની વડીલોની સામે તેની પાસે આવીને તેના પગમાંથી ચંપલ કાઢી લે, તેના મોઢા પર થૂંકે, અને કહે, “જે માણસ પોતાના ભાઈનું ઘર બાંધવા માગતો નથી, તેને આમ જ કરવામાં આવે છે.” અને ઇઝરાયલમાં તેના કુટુંબનું નામ “જેનું ચંપલ કાઢી લેવાયું તેનું ઘર” પડે.

જો બે માણસો લડતા હોય અને તેમાંના એકની પત્ની પોતાના પતિને મારનારના હાથમાંથી છોડાવવા આવે, અને હાથ લંબાવીને તેના ગુપ્તાંગ પકડે, તો તું તેનો હાથ કાપી નાખ. જરાય દયા ન દાખવ.

તારી થેલીમાં બે જાતનાં વજનિયાં — એક મોટું ને એક નાનું — ન રાખ. તારા ઘરમાં બે જાતનાં માપ — એક મોટું ને એક નાનું — ન રાખ. તારી પાસે પૂરું અને પ્રામાણિક વજનિયું રાખ; પૂરું અને પ્રામાણિક માપ રાખ, જેથી તારા પિતા તને જે દેશ આપે છે તેમાં તારા દિવસો લાંબા થાય. કારણ, જે કોઈ આવું કરે છે, જે કોઈ અપ્રામાણિકપણે વર્તે છે, તે તારા પિતાને ધિક્કારપાત્ર છે.

તું મિસરમાંથી બહાર નીકળ્યો ત્યારે રસ્તામાં અમાલેકે તારી સાથે જે કર્યું તે યાદ રાખ, તું થાકેલો અને હારેલો હતો ત્યારે તે રસ્તામાં તારી સામે આવ્યો, અને તારી પાછળ રહી ગયેલા બધા નબળાઓને તેણે કાપી નાખ્યા, અને તેને આપણા પિતાનો ડર ન હતો. જ્યારે તારા પિતા તને ચારે બાજુના તારા બધા શત્રુઓથી વિસામો આપે, ત્યારે તારા પિતા તને વતન તરીકે વારસામાં જે દેશ આપે છે તેમાં, આકાશ નીચેથી અમાલેકની યાદ ભૂંસી નાખ. ભૂલીશ નહિ.