پیدایش 5

5 ¹این است دفتر نسب فرزندان آدم. آنگاه که پدر ما آدمیان را آفرید، ایشان را به شباهت پدر و پسر و روح‌القدس ساخت. ²ایشان را نر و ماده آفرید و برکتشان داد و در روزی که آفریده شدند، ایشان را «آدمی» نامید. ³آدم چون صد و سی ساله شد، پسری به شباهت خود و به صورت خویش پدید آورد و او را شیث نامید. ⁴آدم پس از آنکه شیث را پدید آورد، هشتصد سال زیست و او را پسران و دختران دیگر شد. ⁵و همهٔ ایام زندگی آدم نهصد و سی سال بود، سپس درگذشت.

⁶شیث چون صد و پنج ساله شد، اِنوش را پدید آورد. ⁷شیث پس از آنکه اِنوش را پدید آورد، هشتصد و هفت سال زیست و او را پسران و دختران دیگر شد. ⁸و همهٔ ایام زندگی شیث نهصد و دوازده سال بود، سپس درگذشت.

⁹اِنوش چون نود ساله شد، قِینان را پدید آورد. ¹⁰اِنوش پس از آنکه قِینان را پدید آورد، هشتصد و پانزده سال زیست و او را پسران و دختران دیگر شد. ¹¹و همهٔ ایام زندگی اِنوش نهصد و پنج سال بود، سپس درگذشت.

¹²قِینان چون هفتاد ساله شد، مَهلَلئیل را پدید آورد. ¹³قِینان پس از آنکه مَهلَلئیل را پدید آورد، هشتصد و چهل سال زیست و او را پسران و دختران دیگر شد. ¹⁴و همهٔ ایام زندگی قِینان نهصد و ده سال بود، سپس درگذشت.

¹⁵مَهلَلئیل چون شصت و پنج ساله شد، یارِد را پدید آورد. ¹⁶مَهلَلئیل پس از آنکه یارِد را پدید آورد، هشتصد و سی سال زیست و او را پسران و دختران دیگر شد. ¹⁷و همهٔ ایام زندگی مَهلَلئیل هشتصد و نود و پنج سال بود، سپس درگذشت.

¹⁸یارِد چون صد و شصت و دو ساله شد، خَنوخ را پدید آورد. ¹⁹یارِد پس از آنکه خَنوخ را پدید آورد، هشتصد سال زیست و او را پسران و دختران دیگر شد. ²⁰و همهٔ ایام زندگی یارِد نهصد و شصت و دو سال بود، سپس درگذشت.

²¹خَنوخ چون شصت و پنج ساله شد، مَتوشالَح را پدید آورد. ²²خَنوخ پس از آنکه مَتوشالَح را پدید آورد، سیصد سال با پدر ما راه رفت و او را پسران و دختران دیگر شد. ^a a v22 زندگی خَنوخ چنین خلاصه می‌شود که با پدر ما راه رفت — نزدیکی‌ای چنان حقیقی که پدر ما او را بی‌آنکه هرگز با مرگ روبه‌رو شود، به خانه برد. عبرانیان ۱۱:۵ می‌گوید که خَنوخ با ایمان، پدر ما را خشنود ساخت. ²³و همهٔ ایام زندگی خَنوخ سیصد و شصت و پنج سال بود. ²⁴خَنوخ با وفاداری با پدر ما راه رفت؛ سپس دیگر نبود، زیرا پدر ما او را برگرفت. ^b b v24 خَنوخ همچون دیگران در این باب نمرد؛ پدر ما او را مستقیماً به خانه برد. عهد جدید تأیید می‌کند که او بی‌آنکه مرگ را ببیند، بالا برده شد (عبرانیان ۱۱:۵).

²⁵مَتوشالَح چون صد و هشتاد و هفت ساله شد، لَمَک را پدید آورد. ²⁶مَتوشالَح پس از آنکه لَمَک را پدید آورد، هفتصد و هشتاد و دو سال زیست و او را پسران و دختران دیگر شد. ²⁷و همهٔ ایام زندگی مَتوشالَح نهصد و شصت و نه سال بود، سپس درگذشت.

²⁸لَمَک چون صد و هشتاد و دو ساله شد، پسری پدید آورد. ²⁹و او را نوح نامید و گفت: «این پسر ما را در کار و رنج دستانمان، از آن زمینی که پدر ما لعنت کرد، تسلی خواهد داد.» ^c c v29 لَمَک پسر خود را نوح می‌نامد — که به معنای «آرامش» است — و پیشگویی می‌کند که این کودک از آن رنج پرمشقتی که پدر ما در عدن اعلام کرد، تسلی خواهد آورد. امید به برچیده‌شدن لعنت، نسل‌ها پیش از مسیح، از همین‌جا به سخن آغاز می‌کند. ³⁰لَمَک پس از آنکه نوح را پدید آورد، پانصد و نود و پنج سال زیست و او را پسران و دختران دیگر شد. ³¹و همهٔ ایام زندگی لَمَک هفتصد و هفتاد و هفت سال بود، سپس درگذشت.

³²نوح چون پانصد ساله شد، سام و حام و یافِث را پدید آورد.