List do Tytusa 3

3 ¹Przypominaj im, aby byli poddani władcom i zwierzchnościom, aby byli posłuszni i gotowi do każdego dobrego dzieła, ²aby nikogo nie oczerniali, unikali kłótni, byli łagodni i okazywali wszystkim pełną życzliwość. ³Również i my byliśmy kiedyś nierozumni, nieposłuszni, zwiedzeni, zniewoleni przez różne pożądliwości i rozkosze, żyjąc w złości i zazdrości, znienawidzeni, nienawidzący jedni drugich. ⁴Ale gdy objawiła się dobroć i miłość naszego Ojca, naszego Zbawiciela, ^a a v4 Tutaj „Zbawiciel” oznacza samego naszego Ojca — źródło zbawienia, który zbawia nas przez swojego Syna i przez swojego Ducha (wersety 5-6). ⁵zbawił nas — nie za sprawiedliwe uczynki, które spełniliśmy, ale ze swego miłosierdzia, przez obmycie nowego narodzenia i odnowienie przez Ducha Świętego, ⁶którego wylał na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, naszego Zbawiciela, ⁷abyśmy, usprawiedliwieni jego łaską, stali się dziedzicami w nadziei życia wiecznego. ⁸Wiarygodne to słowo: chcę, abyś przy tych rzeczach obstawał, aby ci, którzy zaufali naszemu Ojcu, starali się poświęcać dobrym uczynkom. Te rzeczy są dobre i pożyteczne dla wszystkich.

⁹Ale unikaj głupich dociekań, rodowodów, sporów i kłótni o prawo, bo są bezużyteczne i daremne. ¹⁰Człowieka, który sieje podziały, upomnij raz i drugi, a potem nie miej z nim nic więcej do czynienia, ¹¹wiedząc, że taki człowiek jest przewrotny i grzeszny; sam siebie potępia.

Ostatnie słowa i pozdrowienia

¹²Gdy poślę do ciebie Artemasa albo Tychika, postaraj się przyjść do mnie do Nikopolis, bo postanowiłem tam spędzić zimę. ¹³Zenasa, znawcę prawa, i Apollosa wypraw co prędzej w drogę; zadbaj, aby niczego im nie brakowało. ¹⁴Niech i nasi ludzie uczą się poświęcać dobrym uczynkom, zaspokajając pilne potrzeby, aby nie byli bezowocni.

¹⁵Pozdrawiają cię wszyscy, którzy są ze mną. Pozdrów tych, którzy nas miłują w wierze. Łaska niech będzie z wami wszystkimi.