പിതാവിന്റെ കൃപയുടെ അവകാശികൾ
അവർ ഒരിക്കൽ ബുദ്ധിഹീനരും അനുസരണമില്ലാത്തവരും അന്യോന്യം പകയ്ക്കുന്നവരും ആയിരുന്നു; മാറ്റം വരുത്തിയത് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ കരുണയാണ്, പുനർജനനത്തിന്റെ കഴുകലും പകരപ്പെട്ട ആത്മാവും, അവരുടെ പ്രവൃത്തികളല്ല; അത് അവരെ അവകാശികളാക്കി. അതുകൊണ്ട്: സൽപ്രവൃത്തികൾ, ന്യായപ്രമാണത്തെച്ചൊല്ലി തർക്കങ്ങൾ വേണ്ട, ഭിന്നതയുണ്ടാക്കുന്നവനെ രണ്ടുവട്ടം താക്കീത് ചെയ്തിട്ട് വിട്ടുകളയുക.
3 1ഭരണകർത്താക്കൾക്കും അധികാരികൾക്കും കീഴ്പെടുവാനും അനുസരിക്കുവാനും സകല സൽപ്രവൃത്തിക്കും ഒരുങ്ങിയിരിക്കുവാനും അവരെ ഓർമിപ്പിക്കുക, 2ആരെയും ദുഷിക്കരുതെന്നും, കലഹം ഒഴിവാക്കണമെന്നും, സൗമ്യതയുള്ളവരായിരിക്കണമെന്നും, എല്ലാവരോടും പൂർണമായ പരിഗണന കാണിക്കണമെന്നും. 3നാമും ഒരുകാലത്ത് ബുദ്ധിഹീനരും അനുസരണംകെട്ടവരും വഞ്ചിതരും പലവിധ മോഹങ്ങൾക്കും സുഖഭോഗങ്ങൾക്കും അടിമപ്പെട്ടവരും ആയിരുന്നു; ദുരുദ്ദേശ്യത്തിലും അസൂയയിലും ജീവിച്ച്, വെറുക്കപ്പെട്ടവരായി, അന്യോന്യം വെറുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു. 4എന്നാൽ നമ്മുടെ രക്ഷകനായ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ നന്മയും സ്നേഹദയയും വെളിപ്പെട്ടപ്പോൾ, a a v4 ഇവിടെ “രക്ഷകൻ” എന്നത് നമ്മുടെ പിതാവിനെത്തന്നെ വിളിക്കുന്നു — രക്ഷയുടെ ഉറവിടമായ അവിടുന്ന്, തന്റെ പുത്രൻ മുഖാന്തരവും തന്റെ ആത്മാവിനാലും നമ്മെ രക്ഷിക്കുന്നു (5-6 വാക്യങ്ങൾ). 5നാം ചെയ്ത നീതിപ്രവൃത്തികൾനിമിത്തമല്ല, തന്റെ കരുണയാലത്രേ, പുതുജന്മത്തിന്റെ കഴുകലിനാലും പരിശുദ്ധാത്മാവിനാലുള്ള നവീകരണത്തിനാലും അവിടുന്ന് നമ്മെ രക്ഷിച്ചു— 6നമ്മുടെ രക്ഷകനായ യേശുക്രിസ്തു മുഖാന്തരം ആ ആത്മാവിനെ അവിടുന്ന് നമ്മുടെമേൽ സമൃദ്ധമായി പകർന്നു, 7അവിടുത്തെ കൃപയാൽ നീതീകരിക്കപ്പെട്ട്, അനശ്വരജീവന്റെ പ്രത്യാശയിൽ നാം അവകാശികളായിത്തീരേണ്ടതിന്. 8ഈ വചനം വിശ്വാസയോഗ്യമാകുന്നു: നമ്മുടെ പിതാവിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവർ സൽപ്രവൃത്തികളിൽ ഉത്സാഹിക്കുവാൻ ശ്രദ്ധവയ്ക്കേണ്ടതിന് ഈ കാര്യങ്ങൾ നീ ഉറപ്പിച്ചു പറയണമെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഈ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാവർക്കും നല്ലതും പ്രയോജനകരവുമാകുന്നു.
9എന്നാൽ ബുദ്ധിഹീനമായ തർക്കങ്ങളും വംശാവലികളും കലഹങ്ങളും ന്യായപ്രമാണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വാദപ്രതിവാദങ്ങളും ഒഴിവാക്കുക; അവ നിഷ്പ്രയോജനവും വ്യർഥവുമാകുന്നു. 10ഭിന്നതയുണ്ടാക്കുന്ന മനുഷ്യനെ ഒരിക്കൽ, പിന്നെ രണ്ടാമതും ബുദ്ധിയുപദേശിക്കുക; അതിനുശേഷം അവനുമായി ഒരു ബന്ധവും വേണ്ടാ, 11ഇങ്ങനെയുള്ളവൻ വക്രബുദ്ധിയും പാപിയുമാണെന്നും, അവൻ തന്നെത്താൻ കുറ്റം വിധിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്നും അറിഞ്ഞുകൊണ്ടുതന്നെ.
അന്തിമവചനങ്ങളും വന്ദനങ്ങളും
12ഞാൻ അർത്തെമാസിനെയോ തിഹിക്കൊസിനെയോ നിന്റെ അടുക്കൽ അയയ്ക്കുമ്പോൾ, എന്റെ അടുക്കൽ നിക്കൊപ്പൊലിസിലേക്കു വരുവാൻ പരമാവധി ശ്രമിക്കുക; ശീതകാലം അവിടെ കഴിക്കുവാൻ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നു. 13ന്യായശാസ്ത്രിയായ സേനാസിനെയും അപ്പൊല്ലൊസിനെയും വേഗത്തിൽ യാത്രയയയ്ക്കുക; അവർക്ക് ഒന്നിനും കുറവുണ്ടാകാതെ നോക്കുക. 14നമ്മുടെ ആളുകളും അത്യാവശ്യമായ ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റിക്കൊണ്ട് സൽപ്രവൃത്തികളിൽ ഉത്സാഹിക്കുവാനും ഫലശൂന്യരാകാതിരിക്കുവാനും പഠിക്കട്ടെ.
15എന്നോടുകൂടെയുള്ള എല്ലാവരും നിനക്കു വന്ദനം ചൊല്ലുന്നു. വിശ്വാസത്തിൽ നമ്മെ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്കു വന്ദനം ചൊല്ലുക. കൃപ നിങ്ങളെല്ലാവരോടുംകൂടെ ഇരിക്കുമാറാകട്ടെ.