Para Ahli Warise Sih-rahmate Sang Rama
Biyen dheweke padha bodho, ora manut lan sengit-sinengitan; sing ngowahi yaiku sih-kawelasane Rama kita, adus lair anyar lan Roh sing kaesokake, dudu panggawene dhewe, ndadekake dheweke ahli waris. Mulane: panggawe becik, aja padu bab angger-angger, wong sing gawe pasulayan diélikake ping pindho banjur ditinggal.
3 1Elingna wong-wong mau supaya padha sumuyud marang para panguwasa lan para pangarsa, padha mbangun turut, lan tansah cumawis kanggo saben panggawe becik, 2aja padha mitenah sapa bae, nyingkiri pasulayan, dadia wong kang alus bebudene, lan nduduhake tepa-slira kang sampurna marang saben wong. 3Kita iki uga biyen padha bodho, ora mbangun turut, kesasar, dadi batur-tukone maneka warna kamurkan lan kanikmatan, urip ing sajroning piala lan drengki, disengiti, lan padha sengit-sinengitan. 4Nanging bareng kabecikan lan sih-katresnane Rama kita, Juru Slamet kita, wis ngatingal, a a v4 Ing kene tembung "Juru Slamet" iku nyebut Rama kita piyambak — tuking karahayon, kang nylametake kita lumantar Kang Putra lan srana Rohe (ayat 5-6). 5Panjenengane wis nylametake kita — ora marga saka panggawe bener kang wis kita tindakake, nanging marga saka sih-rahmate, lumantar pawisuhing kalairan anyar lan pembaharuan dening Sang Roh Suci, 6kang wis kaesokake marang kita kanthi lubering sih lumantar Gusti Yesus Kristus, Juru Slamet kita, 7supaya kita, sawise kabenerake dening sih-rahmate, bisa dadi para ahli waris ing pangarep-arep marang urip langgeng. 8Tembung iki kena diandel: Aku kepengin kowe meksa bab-bab iki, supaya wong-wong kang padha pracaya marang Rama kita padha ngati-ati anggone nyedhiakake awake kanggo panggawe becik. Bab-bab iki becik lan migunani tumrap saben wong.
9Nanging singkirana bebantahan kang tanpa guna, babagan sarasilah, pasulayan, lan pacecengilan bab angger-angger, awit kabeh iku tanpa paedah lan ora ana ajine. 10Wong kang seneng gawe crah elingna sepisan, banjur kaping pindho; sawise iku aja nganggep apa-apa maneh karo wong iku, 11awit kowe ngerti yen wong kang kaya mangkono iku wis nyimpang lan dosa; dheweke wis ngukum awake dhewe.
Tembung Pungkasan lan Salam
12Samangsa aku ngutus Artemas utawa Tikhikus marani kowe, mbudidayaa kanthi temen bisa nekani aku ing Nikopolis, awit aku wis mutusake arep ngaso ing mangsa atis ana ing kono. 13Enggal uculna lakune Zenas ahli angger-angger lan Apolos; tulungana supaya aja nganti kekurangan apa-apa. 14Wong-wong kita uga kudu padha sinau nyedhiakake awake kanggo panggawe becik, nyukupi kabutuhan kang wigati, supaya aja nganti ora metokake woh.
15Wong kabeh kang nunggal karo aku padha kirim salam marang kowe. Salam marang wong-wong kang padha nresnani kita ing pracaya. Sih-rahmat anaa ing kowe kabeh.