تیطس 3

3 ¹به ایشان یادآوری کن که تسلیمِ حاکمان و صاحب‌منصبان باشند، اطاعت کنند و برای هر کارِ نیک آماده باشند، ²به هیچ‌کس تهمت نزنند، از نزاع بپرهیزند، ملایم باشند و نسبت به همه کمالِ ملاحظه را نشان دهند. ³ما نیز زمانی نادان و نافرمان و فریب‌خورده بودیم، بردهٔ امیال و لذّاتِ گوناگون، و در بدخواهی و حسد زندگی می‌کردیم؛ منفور بودیم و از یکدیگر نفرت داشتیم. ⁴امّا چون نیکویی و محبتِ مهرآمیزِ پدر ما، نجات‌دهندهٔ ما، ظاهر شد، ^a a v4 در اینجا «نجات‌دهنده» خودِ پدر ما را نام می‌برد — سرچشمهٔ نجات، که ما را به‌واسطهٔ پسرش و به‌وسیلهٔ روحش نجات می‌بخشد (آیات ۵-۶). ⁵او ما را نجات داد — نه به‌سببِ اعمالِ عادلانه‌ای که انجام داده بودیم، بلکه از رویِ رحمتِ خود، از راهِ شست‌وشویِ تولّدِ تازه و تجدیدِ حیات توسطِ روح‌القدس، ⁶که او را به‌فراوانی توسطِ عیسی مسیح، نجات‌دهندهٔ ما، بر ما فرو ریخت، ⁷تا آنکه، عادل‌شمرده‌شده به فیضِ او، در امیدِ حیاتِ جاودان وارث گردیم. ⁸این سخن درخورِ اعتماد است: می‌خواهم بر این امور تأکید کنی، تا آنان که به پدر ما توکل دارند بکوشند که خود را وقفِ اعمالِ نیک کنند. این امور نیکو و برای همه سودمند است.

⁹امّا از مباحثاتِ نابخردانه و نسب‌نامه‌ها و مجادلات و نزاع‌ها بر سرِ شریعت بپرهیز، زیرا بی‌فایده و بی‌ارزش‌اند. ¹⁰شخصِ تفرقه‌افکن را یک بار و سپس بارِ دوم تنبیه کن؛ پس از آن دیگر با او کاری نداشته باش، ¹¹با آگاهی از اینکه چنین کسی منحرف و گناهکار است؛ او خود را محکوم کرده است.

سخنانِ پایانی و درودها

¹²چون آرتیماس یا تیخیکوس را نزدِ تو بفرستم، نهایتِ کوشش خود را بکن که در نیکوپولیس نزدِ من بیایی، زیرا تصمیم گرفته‌ام زمستان را در آنجا بگذرانم. ¹³زیناسِ فقیه و اَپُلُس را به‌شتاب روانه کن؛ مراقب باش که به چیزی محتاج نباشند. ¹⁴قومِ ما نیز بیاموزند که خود را وقفِ اعمالِ نیک کنند و نیازهایِ ضروری را برآورند و بی‌ثمر نباشند.

¹⁵همهٔ کسانی که با من‌اند به تو سلام می‌رسانند. به آنان که ما را در ایمان دوست می‌دارند سلام برسان. فیض با همهٔ شما باد.