تیطس 2

2 ¹امّا تو، آنچه را که شایستهٔ تعلیمِ درست است، بگو. ²مردانِ سالخورده باید هوشیار، باوقار و خویشتن‌دار باشند و در ایمان و محبت و بردباریِ صبورانه، درست و استوار. ³زنانِ سالخورده نیز همچنین: در رفتار عمیقاً محترم، نه تهمت‌زننده و نه اسیرِ شرابِ بسیار، بلکه معلّمانِ آنچه نیکوست، ⁴تا زنانِ جوان را تربیت کنند که شوهرانِ خود را دوست بدارند و فرزندانِ خود را دوست بدارند، ⁵خویشتن‌دار و پاکدامن باشند، در خانه کار کنند، نیکو و مطیعِ شوهرانِ خود باشند، تا کلامِ پدر ما مورد اهانت قرار نگیرد.

⁶همچنین مردانِ جوان‌تر را ترغیب کن که خویشتن‌دار باشند. ⁷در همه چیز خودْ نمونه‌ای از اعمالِ نیک باش، و در تعلیمِ خود درستکاری و وقار را نشان بده، ⁸با سخنانی سالم که کسی نتواند بر آن خرده گیرد، تا هر مخالفی شرمنده شود و چیزِ بدی برای گفتن دربارهٔ ما نیابد.

⁹غلامان باید در همه چیز مطیعِ اربابانِ خود باشند و ایشان را خشنود سازند و جوابِ ردّ ندهند، ^a a v9 این دستورها خطاب به کسانی بود که در نظامِ اجتماعیِ رومِ سدهٔ نخست به بردگی گرفته شده بودند. ¹⁰و دزدی نکنند، بلکه وفاداریِ کامل و نیکو را نشان دهند، تا در همه چیز زینت‌بخشِ تعلیمِ پدر ما، نجات‌دهندهٔ ما باشند.

¹¹زیرا فیضِ پدر ما ظاهر شده است و نجات را برای همهٔ مردمان به ارمغان آورده، ¹²و ما را تعلیم می‌دهد که شرارت و امیالِ دنیوی را رد کنیم و در این عصرِ حاضر، زندگی‌ای خویشتن‌دارانه، درست و خداپسندانه داشته باشیم، ¹³در انتظارِ آن امیدِ مبارک و ظهورِ پرجلالِ خدای عظیم و نجات‌دهندهٔ ما، عیسی مسیح، ^b b v13 در اینجا خودِ عیسی «خدای عظیم و نجات‌دهندهٔ ما» خوانده شده است — یکی از روشن‌ترین گواهی‌های عهدِ جدید بر اینکه پسر به‌تمامی خداست. ¹⁴او که خود را برای ما داد تا ما را از هر بی‌قانونی رهایی بخشد و برای خود قومی خاصّ خویش پاک سازد که مشتاقِ اعمالِ نیک باشند.

¹⁵این چیزها را اعلام کن؛ با تمامِ اقتدار تشویق و توبیخ کن. مگذار کسی تو را حقیر شمارد.