Kalane Wis Pedhot
Kidung pamunggah. Anggitane Prabu Dawud.
Critane bangsa kang luput saka bebaya, kacritakake minangka sarentetan bebaya kang meh wae kelakon: diuntal urip-urip, kerut ing banjir bandhang. Gambaran kang tetep kelingan yaiku manuk kang uwal saka pulut kang pedhot — bukti yen pitulungan iku ana ing asmane Rama kita, dudu ing awake dhewe.
124 1Saupama Rama kita ora nunggil karo kita—cikben bangsa Israel saiki ngucap mangkene, 2saupama Rama kita ora nunggil karo kita nalika ana wong kang padha nglawan kita, 3mesthi kita wis padha diuntal urip-uripan, nalika bebendune mulad-mulad marang kita; 4mesthi banyu wis ngeleb kita, lan ilining kali deras wis nglancipi kita; 5mesthi banyu kang gumulung ngamuk wis nglancipi kita.
6Pinujia Rama kita, kang ora masrahake kita dadi memangsan untune mungsuh! 7Kita wis padha oncat kaya manuk saka kalaning pemikat; kala mau wis pedhot, lan kita padha oncat! 8Pitulungan kita dumunung ing asmane Rama kita, kang nitahake langit lan bumi.