Η παγίδα έσπασε

Ωδή των αναβαθμών. Του Δαβίδ.

Η ιστορία της διάσωσης ενός έθνους, ειπωμένη ως μια σειρά από παρά τρίχα γλιτωμούς: να τους καταπιούν ζωντανούς, να τους παρασύρει ο χείμαρρος. Η εικόνα που μένει είναι ένα πουλί που ξέφυγε από σπασμένη παγίδα — απόδειξη ότι η βοήθεια ήταν στο όνομα του Πατέρα μας, όχι στους ίδιους.

Κεφάλαιο 124.

Αν ο Πατέρας μας δεν ήταν με το μέρος μας —ας το πει τώρα ο Ισραήλ—, αν ο Πατέρας μας δεν ήταν με το μέρος μας όταν σηκώθηκαν άνθρωποι εναντίον μας, τότε θα μας είχαν καταπιεί ζωντανούς, όταν άναψε ο θυμός τους εναντίον μας· τότε τα νερά θα μας είχαν παρασύρει, ο χείμαρρος θα είχε περάσει από πάνω μας· τότε τα μανιασμένα νερά θα είχαν περάσει από πάνω μας.

Ευλογημένος ο Πατέρας μας, που δεν μας παρέδωσε λεία στα δόντια τους! Ξεφύγαμε σαν πουλί από την παγίδα των κυνηγών· η παγίδα έσπασε, κι εμείς ξεφύγαμε! Η βοήθειά μας είναι στο όνομα του Πατέρα μας, που έκανε τον ουρανό και τη γη.