Saiki wis dicithak

1 Yokanan 1 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
Diskon 15% kanggo pesenan kapisan panjenengan →
Kitab

Sang Sabda Kauripan Kawedharake

Layang bab kapastian—kepriyé mangertèni yèn kowé nduwèni urip langgeng, lumaku ing pepadhang, lan tetep ana ing katresnan.

Pasal 1.

Apa kang ana wiwit sakawit, kang wis padha dakrungu, kang wis padha dakdeleng kalawan mripatku dhewe, kang wis padha daksawang lan dakgrayang kalawan tanganku—iki kang padha dakwartakake bab Sang Sabda Kauripan, yaiku Gusti Yesus. a a v1 Yokanan mbukani kanthi nuding marang Panjenengane kang wis digrayang lan dirungu kalawan pangrasane dhewe—Sang Sabda Kauripan iku sawijining pawongan, yaiku Gusti Yesus, dudu sawijining gagasan. Kauripan iku wis ngaton; aku padha nyipati, padha nekseni sarta martakake marang kowe urip langgeng kang maune nunggil karo Rama kita lan wis ngaton marang aku kabeh. Apa kang wis padha dakdeleng lan dakrungu iku uga dakwartakake marang kowe, supaya kowe uga padha nunggil rumaket karo aku kabeh—anadene patunggilanku iku karo Rama kita lan Putrane, yaiku Gusti Yesus Kristus. Lan prakara iki padha daktulis supaya kabungahan kita dadi sampurna.

Lumaku ing Pepadhange Rama kita

Dene iki kang wis padha dakrungu saka Panjenengane lan dakkandhakake marang kowe: Rama kita iku padhang—ora ana pepeteng babar pisan ing Panjenengane. b b v5 Gusti Allah kang murni pepadhang, kang ora ana pepeteng babar pisan ing Panjenengane, iku Rama kita—pawarta kang digawa dening Gusti Yesus lan diterusake dening para seksine. Manawa kita ngaku nunggil karo Panjenengane, mangka kita lumaku ing pepeteng, kita iku ngapusi lan ora nindakake kayekten. Nanging manawa kita lumaku ing pepadhang, kayadene Panjenengane dumunung ing pepadhang, kita padha nunggil siji lan sijine, sarta getihe Putrane, yaiku Gusti Yesus, nucekake kita saka sakehing dosa. Manawa kita ngaku ora duwe dosa, kita ngapusi awake dhewe, lan kayekten iku ora ana ing kita. Manawa kita ngakoni dosa kita, Rama kita iku setya lan adil, temah paring pangapura marang kita saka dosa kita lan nucekake kita saka sakehing piala. Manawa kita ngaku ora gawe dosa, kita ndadekake Panjenengane dadi juru-goroh, lan pangandikane ora ana ing kita.