હવે છપાયેલી
પુસ્તક

પિતાના નામ માટે એક ઘર

તૂરનો રાજા હીરામ, જે દાઉદને પ્રેમ કરતો હતો, તે આપણા પિતાના નામના ભવન માટે લાકડું અને કારીગરો મોકલે છે; બદલામાં સુલેમાન ઘઉં અને તેલ મોકલે છે, અને બંને રાજાઓ સંધિ કરે છે. આ બધું ખોદી કાઢવા અને વહી લાવવા માટે સુલેમાન હજારો ઇઝરાયલીઓને વારાફરતી પાળીઓમાં વેઠે લગાડે છે.

અધ્યાય 5.

તૂરના રાજા હીરામે સાંભળ્યું કે સુલેમાનને તેમના પિતાની પછી રાજા તરીકે અભિષિક્ત કરવામાં આવ્યા છે, ત્યારે તેમણે તેમની પાસે પોતાના સેવકો મોકલ્યા, કારણ, હીરામ હંમેશાં દાઉદને ચાહતા હતા. સુલેમાને હીરામને આ સંદેશો મોકલ્યો: તમે જાણો છો કે મારા પિતા દાઉદ અમારા પિતાના નામ માટે ઘર બાંધી શક્યા નહિ, કારણ, ચારે બાજુથી તેમને યુદ્ધોએ ઘેરી લીધા હતા, જ્યાં સુધી અમારા પિતાએ તેમના શત્રુઓને તેમના પગના તળિયાં નીચે ન મૂક્યા. પણ હવે મારા પિતાએ મને ચારે બાજુથી વિશ્રામ આપ્યો છે; કોઈ વિરોધી નથી, કોઈ વિપત્તિ નથી.

મારા પિતાના નામ માટે ઘર બાંધવાનો મારો ઇરાદો છે, જેમ અમારા પિતાએ મારા પિતા દાઉદને વચન આપ્યું હતું, “તારા સ્થાને તારા રાજ્યાસન પર હું જેને બેસાડીશ, તે તારો પુત્ર મારા નામ માટે ઘર બાંધશે.”

તેથી મારા માટે લબાનોનમાંથી દેવદારનાં ઝાડ કપાવો. મારા સેવકો તમારા સેવકો સાથે કામ કરશે; તમે જે મજૂરી ઠરાવશો તે હું ચૂકવીશ, કારણ, તમે જાણો છો કે સિદોનીઓ જેવું લાકડું કાપનાર અમારામાં કોઈ નથી.

સુલેમાનના શબ્દો સાંભળીને હીરામ ઘણા આનંદિત થયા અને તેમણે કહ્યું, “આજે પ્રભુની સ્તુતિ હો, જેમણે દાઉદને આ મહાન પ્રજા પર શાણા પુત્ર આપ્યા.” હીરામે સુલેમાનને સંદેશો મોકલ્યો, “તમારો સંદેશો મેં સાંભળ્યો; દેવદાર તથા સરુનાં લાકડાં વિશે તમે ઇચ્છો તે બધું હું કરીશ. મારા સેવકો લબાનોનથી લાકડાંને સમુદ્ર સુધી નીચે લાવશે, પછી હું તેમને સમુદ્રમાર્ગે તરાપા તરીકે તરાવીને તમે ઠરાવો તે સ્થળે પહોંચાડીશ, ત્યાં તેમને છૂટાં પાડીશ, અને તમે તેમને લઈ જશો. તમે મારા કુટુંબને અન્ન પૂરું પાડીને મારી જરૂરિયાત પૂરી કરશો.”

આ રીતે હીરામે સુલેમાનને તેમની ઇચ્છા પ્રમાણે બધાં દેવદાર તથા સરુનાં લાકડાં આપ્યાં, સુલેમાને હીરામને તેમના કુટુંબ માટે આશરે ૧,૨૦,૦૦૦ માપ ઘઉં અને આશરે ૧૨૦ માપ પિલેલું તેલ, વરસોવરસ આપ્યું. આપણા પિતાએ પોતાના વચન પ્રમાણે સુલેમાનને જ્ઞાન આપ્યું. હીરામ તથા સુલેમાન વચ્ચે શાંતિ રહી, અને બન્નેએ કરાર કર્યો.

રાજા સુલેમાને આખા ઇઝરાયલમાંથી મજૂરોની ટુકડી ઊભી કરી, અને એ મજૂરીમાં ૩૦,૦૦૦ માણસો હતા. તેમણે વારાફરતી દર મહિને ૧૦,૦૦૦ માણસોને લબાનોન મોકલ્યા—એક મહિનો ત્યાં, બે મહિના ઘેર. અદોનીરામ એ મજૂરોની ટુકડી પર દેખરેખ રાખતા હતા. સુલેમાન પાસે ભાર ઊંચકનારા ૭૦,૦૦૦ માણસો અને પહાડી પ્રદેશમાં પથ્થર ખોદનારા ૮૦,૦૦૦ માણસો હતા, આ ઉપરાંત કામ પર દેખરેખ રાખનારા તથા કામ કરનારા લોકોને દોરનારા સુલેમાનના ૩,૩૦૦ મુખ્ય અધિકારીઓ હતા. રાજાની આજ્ઞાથી તેઓએ ઘરનો પાયો ઘડેલા પથ્થરથી નાખવા માટે મોટા, મૂલ્યવાન પથ્થરો ખોદી કાઢ્યા. સુલેમાનના તથા હીરામના કારીગરોએ અને ગબાલના લોકોએ ઘર બાંધવા માટે લાકડાં તથા પથ્થરો ઘડ્યાં અને તૈયાર કર્યાં.