ڇا تون قادر مطلق کي درست ڪندين؟
ايوب پنهنجو هٿ وات تي رکي ٿو ۽ ڳالهائڻ بند ڪري ٿو. اسان جو پيءُ تڏهن به زور ڏئي ٿو: ڇا تون منهنجي انصاف کي رد ڪندين ته جيئن پاڻ کي صحيح ثابت ڪرين؟ پوءِ هو بهيموت ڏانهن اشارو ڪري ٿو، جيڪو گاهه کائي ٿو، پنهنجي وات سان ٽڪرائيندڙ درياءَ جي ڪاهه کان بيپرواهه آهي، ۽ اهڙو جانور جنهن وٽ رڳو سندس خالق وڃي سگهي ٿو.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 2, 7–24
40 1پوءِ اسان جي پيءُ ايوب کي فرمايو تہ
2”ڇا اهو جيڪو قادر مطلق سان جهيڙو ڪري ٿو، کيس درست ڪندو؟ منهنجو الزام لڳائيندڙ ان جو جواب ڏئي.“
ايوب جو هٿ پنهنجي وات تي
3پوءِ ايوب اسان جي پيءُ کي وراڻيو تہ 4”ڏس، آءٌ ناچيز آهيان، تو کي ڪهڙو جواب ڏيان؟ مون پنهنجو هٿ پنهنجي وات تي رکيو. 5مون هڪ دفعو ڳالهايو، هاڻي جواب نہ ڏيندس؛ ٻه دفعا ڳالهايم، پر وڌيڪ ڪجهه نہ چوندس.“
6پوءِ اسان جي پيءُ طوفان مان ايوب کي وراڻيو تہ
7”مڙس وانگر پنهنجي ڪمر ڪَس؛ آءٌ تو کان پڇندس، ۽ تون مون کي جواب ڏيندين. 8ڇا تون سچ پچ منهنجي انصاف کي رد ڪندين؟ ڇا تون مون کي ڏوهاري ٺهرائيندين تہ جيئن تون سچو ٺهرين؟ 9ڇا تو وٽ منهنجي جهڙي ٻانهن آهي؟ ڇا تون منهنجي جهڙي آواز سان گجي سگهين ٿو؟ 10پاڻ کي عظمت ۽ وقار سان سينگار؛ عزت ۽ جلوي سان پاڻ کي ڍڪ. 11پنهنجي غضب جو قهر ڪڍ؛ هر مغرور کي ڏسي کيس هيٺ ڪر. 12هر مغرور کي ڏسي کيس عاجز ڪر؛ بدڪارن کي جتي آهن اتي ئي لتاڙي ڇڏ. 13انهن سڀني کي گڏ مٽيءَ ۾ دفن ڪر؛ سندن منهن قبر ۾ ويڙهي ڇڏ. 14تڏهن آءٌ پاڻ بہ تنهنجي ساراهه ڪندس، ڇاڪاڻ تہ تنهنجو پنهنجو ساڄو هٿ تو کي بچائي سگهي ٿو. 15بهيموت کي ڏس، جنهن کي مون ائين ٺاهيو جيئن تو کي ٺاهيو؛ هو ڍڳيءَ وانگر گاهه کائي ٿو. a a v15 بهيموت هڪ وڏو جانور آهي—شايد درياهي گھوڙو يا ڪو وڏو خشڪيءَ جو جانور—جنهن کي هتي اسان جي پيءُ جي خلقت جي عجوبي طور پيش ڪيو ويو آهي. 16ڏس، سندس طاقت سندس ڪمر ۾ آهي، ۽ سندس زور سندس پيٽ جي پٺن ۾ آهي. 17هو پنهنجي پڇ کي ديودار وانگر سخت ڪري ٿو؛ سندس ڄنگھن جون نسون پاڻ ۾ مضبوطيءَ سان ٻڌل آهن. 18سندس هڏا ڪانسيءَ جون نليون آهن، سندس عضوا لوهه جي ڇڙن وانگر آهن. 19هو منهنجي ڪمن مان پهريون آهي؛ رڳو سندس خالق ئي تلوار کڻي ساڻس ويجهو اچي سگهي ٿو. 20جبل پنهنجي پيداوار سندس لاءِ ڏين ٿا، جتي سڀ جهنگلي جانور کيڏن ٿا. 21ڪنولن جي ٻوٽن هيٺان هو ليٽي ٿو، ڪانن ۽ دلدل جي اوٽ ۾. 22ڪنولن جا ٻوٽا کيس پنهنجي ڇانو سان ڍڪين ٿا؛ نديءَ جا بيد کيس گهيرو ڪن ٿا. 23جيڪڏهن درياهه ڇوليون هڻي تہ هو گهٻرائجي نہ ٿو؛ جيتوڻيڪ اردن سندس وات سان ٽڪرائي ٿو، تڏهن بہ هو بي ڊپو آهي. 24ڇا ڪو کيس ڏسندي ئي پڪڙي سگهي ٿو، يا ڦاهيءَ سان سندس نڪ ڇيدي سگهي ٿو؟“