ڇپيل
ڪتاب

موآب ۽ يهوداه کي موٽڻ جو سڏ

عدالتون موآب کان گهيرو ڪنديون يهوداه ۽ پوءِ خود اسرائيل تائين اچن ٿيون، ۽ الزام چٽو آهي: سچار کي چانديءَ لاءِ ۽ محتاج کي جوتن جي جوڙي لاءِ وڪڻڻ، غريبن کي لتاڙڻ، نبين کي چپ ڪرائڻ. اسان جو پيءُ ياد ڏياري ٿو ته هن کين ڇا ڇا ڏنو، پوءِ چوي ٿو ته هو کين چيڀاٽي ڇڏيندو.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 1–16

باب 2.

اسان جو پيءُ فرمائي ٿو تہ موآب جي ٽنهي گناهن، بلڪ چئن گناهن جي ڪري آءٌ پنهنجو فيصلو واپس نہ وٺندس، ڇاڪاڻ تہ هن ادوم جي بادشاهه جا هڏا ساڙي چوني ڪري ڇڏيا. تنهنڪري آءٌ موآب تي باھ موڪليندس، ۽ اها قريوت جي قلعن کي ڀسم ڪري ڇڏيندي؛ موآب هنگامي ۾، ٻاڪارن ۽ نرسنگي جي آواز ۾ مري ويندو. آءٌ انهيءَ جي وچ مان حاڪم کي ڪاٽي ڇڏيندس، ۽ ساڻس گڏ سندس سڀني اميرن کي قتل ڪندس، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو.

اسان جو پيءُ فرمائي ٿو تہ يهوداه جي ٽنهي گناهن، بلڪ چئن گناهن جي ڪري آءٌ پنهنجو فيصلو واپس نہ وٺندس، ڇاڪاڻ تہ هنن اسان جي پيءُ جي شريعت کي رد ڪيو ۽ سندس حڪمن تي عمل نہ ڪيائون، ۽ سندن ڪوڙن کين گمراهه ڪري ڇڏيو، اهي ئي ڪوڙ جن جي پويان سندن ابا ڏاڏا هليا هئا. تنهنڪري آءٌ يهوداه تي باھ موڪليندس، ۽ اها يروشلم جي قلعن کي ڀسم ڪري ڇڏيندي.

اسرائيل تي پيءُ جو فيصلو

اسان جو پيءُ فرمائي ٿو تہ اسرائيل جي ٽنهي گناهن، بلڪ چئن گناهن جي ڪري آءٌ نرمي نہ ڪندس، ڇاڪاڻ تہ اهي سچار ماڻهوءَ کي چانديءَ بدران ۽ مسڪين کي جوتن جي جوڙي بدران وڪڻن ٿا. اهي غريبن جا مٿا زمين جي مٽيءَ ۾ لتاڙين ٿا ۽ مظلومن کي رستي تان ڌڪي ڪڍن ٿا. هڪ ماڻهو ۽ سندس پيءُ هڪڙي ئي ڇوڪريءَ وٽ وڃن ٿا، ۽ منهنجي پاڪ نالي کي ناپاڪ ڪن ٿا. اهي هر قربانگاھ جي ڀرسان گروي ورتل ڪپڙن تي ٽنگون ڊگهيون ڪري ويهن ٿا، ۽ پنهنجي خدا جي گھر ۾ انهن جو شراب پيئن ٿا جن کي هنن ڏنڊ ڏنو آهي. تڏهن بہ مون ئي هنن جي اڳيان اموري کي ناس ڪيو، جيڪو ديار جي وڻن جيترو ڊگهو ۽ بلوط جيترو مضبوط هو؛ مون مٿان سندس ميوو ۽ هيٺان سندس پاڙون ناس ڪري ڇڏيون. مون ئي اوهان کي مصر جي ملڪ مان ڪڍي آندو ۽ چاليهه ورهيه بيابان ۾ اوهان جي اڳواڻي ڪئي، تہ جيئن اوهين اموري جي ملڪ تي قبضو ڪريو. مون اوهان جي پٽن مان ڪن کي نبي ۽ اوهان جي جوانن مان ڪن کي نذير ڪري اُٿاريو. اي بني اسرائيل، ڇا اهو ائين ناهي؟ اسان جو پيءُ فرمائي ٿو. a a v11 نذير اهي اسرائيلي هئا جن خدا لاءِ خاص منت مڃي هئي، ۽ اهي شراب کان پرهيز ڪندا هئا ۽ وار نہ ڪپيندا هئا (ڏسو گنتي 6). پر اوهان نذيرن کي شراب پياريو، ۽ نبين کي حڪم ڏيئي چيو تہ ”نبوت نہ ڪريو.“ ڏسو، جيئن ٻوڙن سان ڀريل گاڏو پنهنجي هيٺان زمين کي ڪچلي ٿو، تيئن آءٌ اوهان کي اوهان جي جاءِ تي ڪچليندس. تيز ڊوڙندڙ کي بہ ڀڄڻ جي واٽ نہ ملندي، طاقتور پنهنجي طاقت تي قائم نہ رهندو، ۽ سورهيو پنهنجي جان نہ بچائيندو. تير انداز پنهنجي جاءِ تي بيهي نہ سگهندو، تيز پيرن وارو بچي نہ سگهندو، ۽ گھوڙي سوار پنهنجي جان نہ بچائيندو. سورهين مان بہ جيڪو سڀ کان وڌيڪ دلير هوندو، سو انهيءَ ڏينهن ننگو ڀڄي ويندو، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو.