موآب و یهودا به خانه فراخوانده میشوند
داوریها از موآب و یهودا دور میزنند و به خودِ اسرائیل میرسند، و اتهام مشخص است: فروختن عادلان به نقره و نیازمندان به یک جفت نعلین، پایمال کردن فقیران، و ساکت کردن انبیا. پدر ما آنچه را به ایشان بخشیده بود برمیشمارد و سپس میگوید که ایشان را خُرد خواهد کرد.
2 1پدر ما چنین میگوید: بهسبب سه گناه موآب، بلکه چهار، از آن درنخواهم گذشت—زیرا او استخوانهای پادشاه اَدوم را سوزانید و به آهک بدل کرد. 2پس بر موآب آتش خواهم فرستاد، و دژهای قَریوت را فرو خواهد بلعید؛ و موآب در میان غوغا، با فریاد و آواز شیپور خواهد مرد. 3و داور را از میانش منقطع خواهم ساخت و همهٔ بزرگانش را با او خواهم کشت، پدر ما میگوید.
4پدر ما چنین میگوید: بهسبب سه گناه یهودا، بلکه چهار، از آن درنخواهم گذشت—زیرا شریعت پدر ما را رد کردند و فرایض او را نگاه نداشتند، و دروغهایشان ایشان را گمراه ساخت، همان دروغهایی که پدرانشان از پی آن رفتند. 5پس بر یهودا آتش خواهم فرستاد، و دژهای اورشلیم را فرو خواهد بلعید.
داوری پدر بر اسرائیل
6پدر ما چنین میگوید: بهسبب سه گناه اسرائیل، بلکه چهار، از آن درنخواهم گذشت—زیرا عادل را به نقره میفروشند و نیازمند را به یک جفت کفش. 7سرِ بینوایان را در خاک زمین پایمال میکنند و ستمدیدگان را از راه به کناری میرانند. مرد و پدرش نزد یک دختر میروند، و نام مقدس مرا بیحرمت میسازند. 8و بر جامههایی که بهگرو گرفتهاند، در کنار هر مذبح دراز میکشند، و در خانهٔ خدای خود شراب جریمهشدگان را مینوشند. 9با اینهمه، این من بودم که اَموری را از پیش روی ایشان هلاک ساختم، آن که چون سروها بلندقامت و چون بلوطها نیرومند بود؛ میوهاش را از بالا و ریشههایش را از پایین نابود کردم. 10و این من بودم که شما را از سرزمین مصر برآوردم و چهل سال در بیابان رهبری کردم، تا سرزمین اَموری را به تصرف درآورید. 11و برخی از پسرانتان را همچون انبیا و برخی از جوانانتان را همچون نذیرهها برانگیختم. ای قوم اسرائیل، آیا چنین نیست؟ پدر ما میفرماید. a a v11 نذیرهها اسرائیلیانی بودند که نذری ویژه برای وقف خویش به خدا بر عهده میگرفتند، از شراب پرهیز میکردند و موی خود را نمیتراشیدند (نگاه کنید به اعداد ۶). 12اما شما نذیرهها را به نوشیدن شراب واداشتید و به انبیا فرمان دادید، گفتید: «نبوت مکنید.» 13اینک، من شما را در جای خودتان خواهد فشرد، چنانکه ارابهٔ پُر از بافهها زمینِ زیر خود را میفشارد. 14آنگاه تندرو را نیز راه گریزی نخواهد بود، و نیرومند نیروی خود را نگاه نتواند داشت، و دلاور جان خویش را نجات نخواهد داد. 15کمانْدار پایداری نتواند کرد، و تیزپا رهایی نخواهد یافت، و سوارکار جان خویش را نجات نخواهد داد. 16و در آن روز، دلیرترینِ دلاوران نیز برهنه خواهد گریخت، پدر ما میفرماید.