شمېر 24 FHB Father's Heart Bible™

24 ¹کله چې بلعام وليدل چې زمونږ پلار ته د اِسرائيل برکت ورکول خوښ دى، نو هغۀ د مخکښې په شان شګون ونۀ لټولو، بلکې خپل مخ يې صحرا طرف ته واړولو. ²بلعام سر پورته کړو او وې ليدل چې اِسرائيل خپل خپل قبيلې له مطابق پړاو شوى دى، نو د زمونږ پلار روح پرې نازل شو. ³هغۀ خپل پيغام پورته کړو او وې وئيل، ”د بعور د زوئ بلعام پيغام، د هغه سړى پيغام چې سترګې يې پرانستے شوى دى، ⁴د هغه چا پيغام چې د زمونږ پلار خبرې اورى، چې د قادر مطلق رويا وينى، چې سجده کوى او سترګې يې پرانستى دى: ⁵اے يعقوبه، ستا خېمې څومره ښائسته دى، اے اِسرائيله، ستا اوسېدو ځايونه څومره ښۀ دى! ⁶لکه د ناوو چې لرې پورې غځېدلى وى، لکه د باغونو چې د سيند غاړې ته وى، لکه د هغه عودو چې زمونږ پلار کرلى وى، لکه د ديارو چې د اوبو غاړې ته وى. ⁷د هغه د سطلونو نه به اوبۀ بهيږى، او د هغه اولاد ته به ډېرې اوبۀ وى. د هغه بادشاه به د اجاج نه اوچت وى، او د هغه بادشاهى به سرلوړې کړے شى. ^a a v7 اجاج د عمالق بادشاه وو، د اِسرائيل پخوانے دشمن — د اِسرائيل بادشاه به پرې غالب شى. ⁸زمونږ پلار اِسرائيل د مصر نه راباسى؛ اِسرائيل د دوئ دپاره د ځنګلى غوائ د ښکرونو په شان دے. اِسرائيل به هغه قومونه چې د دۀ مخالفت کوى تيت و پرک کړى، د هغوئ هډوکى به ماتوى، ⁹هغه ناست دے، لکه د زمرى په شان پروت دے، لکه د ښځينه زمرى — څوک جرأت کوى چې هغه راپاڅوى؟ مبارک دى هغه چې تا ته برکت درکوى، او لعنتى دى هغه چې تا ته بد دُعا کوى.“

¹⁰د بلق غصه په بلعام باندې راوختله او خپل لاسونه يې يو په بل ووهل. بلق بلعام ته ووئيل، ”ما تۀ راوغوښتلې چې زما په دشمنانو بد دُعا وکړې، خو تا دا درې ځله هغوئ ته برکت ورکړو! ¹¹اوس کور ته وتښته! ما وئيل چې زۀ به ستا ډېر عزت کوم، خو خُدائ پاک تۀ د عزت نه محروم کړې.“

¹²بلعام بلق ته جواب ورکړو، ”آيا ما هغه قاصدانو ته چې تا ما ته رالېږلى وُو ونۀ وئيل چې، ¹³’کۀ بلق چرې ما ته خپل کور د سرو او سپينو زرو نه ډک راکړى، بيا هم زۀ د خپل خُدائ پاک د حُکم نه مخکښې نۀ شم تلے چې په خپله خوښه ښۀ يا بد وکړم؛ زۀ خو هم هغه وئيلے شم څۀ چې زما خُدائ پاک ما ته وائى‘؟ ¹⁴او اوس زۀ خپل قوم ته ورستنېږم. راشه، زۀ به تا خبردارے کړم چې دا قوم به په راتلونکو ورځو کښې ستا له قوم سره څۀ کوى.“

د يعقوب نه ستورے راختل

¹⁵بيا هغۀ خپل پيغام پورته کړو او وې وئيل، ”د بعور د زوئ بلعام پيغام، د هغه سړى پيغام چې سترګې يې پرانستے شوى دى، ¹⁶د هغه چا پيغام چې د زمونږ پلار خبرې اورى، چې د خُدائ تعالىٰ علم پېژنى، چې د قادر مطلق رويا وينى، چې سجده کوى او سترګې يې پرانستى دى: ¹⁷زۀ هغه وينم، خو اوس نه؛ زۀ هغه ته ګورم، خو د نزدې نه نه. د يعقوب نه به يو ستورے راخيژى، او د اِسرائيل نه به يوه عصا پورته شى؛ دا به د موآب تندے وچيچى او د سيت ټول زامن به ماتوى. ^b b v17 بلعام، چې يو غير قوم غيبدان وو، د يو راتلونکى بادشاه نبوت کوى. دا ستورے او عصا په آخر کښې عيسىٰ ته اشاره کوى، چې نوے عهدنامه هغۀ ته ”د سحر روښانه ستورے“ او د يعقوب د نسل نه حُکمران وائى. ¹⁸ادوم به زيرملے شى، او سعير، چې د هغه دشمنان دى، به زير شى، خو اِسرائيل به زورور کيږى. ¹⁹د يعقوب نه به يو کس حُکمرانى کوى، او د ښار پاتې شوى به تباه کړى.“

²⁰بيا بلعام عمالق ته وليدل، خپل پيغام يې پورته کړو او وې وئيل، ”عمالق د قومونو په مينځ کښې اول وو، خو د هغه انجام بالکل تباهى ده.“

²¹هغۀ قينيانو ته وکتل، خپل پيغام يې پورته کړو او وې وئيل، ”ستا اوسېدو ځائ مضبوط دے، ستا ځاله په ګټه کښې جوړه ده. ²²خو بيا هم قين به تباه شى، کله چې اشور تا بندى کړى او بوځى.“

²³هغۀ خپل پيغام پورته کړو او وې وئيل، ”کله چې خُدائ پاک دا وکړى، نو څوک ژوندے پاتې کېدے شى؟ ²⁴د کتيم د ساحلونو نه به بېړۍ راشى؛ هغوئ به اشور تنګ کړى او عبر به تنګ کړى، خو هغوئ به هم بالکل تباه شى.“ ^c c v24 کتيم د لوېديځ بحيره روم ساحلونو ته اشاره کوى — يو راتلونکے بحرى طاقت چې د اشور خلاف راځى.

²⁵بيا بلعام پاڅېدو او خپل کور ته ورستون شو، او بلق هم خپل لارې ته لاړو.