Księga Ozeasza 12

12 ¹Efraim żywi się wiatrem i przez cały dzień goni za wiatrem wschodnim; gromadzą kłamstwa i przemoc. Zawierają przymierze z Asyrią, a ich oliwa wywożona jest do Egiptu. ²Nasz Ojciec ma spór z Judą i pociągnie Jakuba do odpowiedzialności za jego drogi; według jego uczynków mu odpłaci. ³W łonie matki chwycił swojego brata za piętę, a w swojej sile zmagał się z naszym Ojcem. ⁴Zmagał się z posłańcem i zwyciężył; płakał i błagał go o łaskę. W Betel go znalazł, i tam z nami rozmawiał. ⁵Ojciec niebieskich zastępów — nasz Ojciec to imię, którym jest wspominany. ⁶Ty więc — nawróć się do swojego Ojca; trzymaj się wiernej miłości i sprawiedliwości, i nieustannie oczekuj swojego Ojca.

⁷Kupiec z fałszywą wagą w ręku — lubi uciskać. ⁸Efraim mówi: „Ach, ale wzbogaciłem się; zdobyłem dla siebie majątek. We wszystkich moich trudach nie znajdą we mnie winy — niczego, co byłoby naprawdę grzechem.”

⁹„Ale ja jestem twoim Ojcem, który wyprowadził cię z ziemi egipskiej; znowu sprawię, że zamieszkasz w namiotach, jak w dni ustanowionego święta. ^a a v9 Ustanowione święto to Sukkot (Święto Namiotów), gdy Izrael mieszkał w tymczasowych namiotach czy szałasach, aby wspominać lata spędzone na pustyni. ¹⁰Mówiłem do proroków; to ja pomnażałem widzenia i przez proroków dawałem przypowieści.”

¹¹Jeśli Gilead to nieprawość, obrócili się wniwecz; w Gilgal składają w ofierze byki — także ich ołtarze są jak stosy kamieni na bruzdach pola. ¹²Jakub uciekł do kraju Aram; tam Izrael służył za żonę i za żonę pasł owce. ¹³Przez proroka nasz Ojciec wyprowadził Izraela z Egiptu i przez proroka był strzeżony. ¹⁴Efraim wywołał gorzki gniew; dlatego jego Wszechwładny Ojciec zostawi na nim winę za przelaną krew i odpłaci mu za jego pogardę.