Efrayim ap manje van

Yon leson istwa Papa nou sèvi kòm pwosè. Jakòb te kenbe talon frè l epi li te goumen lavil Betèl; pitit pitit li yo kounye a ap kouri dèyè van lès, y ap fè trete ak Lasiri, epi y ap sèvi ak balans ki pa onèt pandan y ap di pèsonn pa ka jwenn okenn fot sou yo. Tounen, kenbe lanmou ak jistis, tann.

Chapit 12.

Efrayim ap manje van, l'ap kouri dèyè van lès tout lajounen; y'ap anpile manti ak vyolans. Yo fè yon kontra ak peyi Lasiri, epi y'ap pote lwil yo ale nan peyi Lejip. Papa nou gen yon pwose ak Jida, l'ap mande Jakòb kont pou chemen li yo; dapre sa li fè, l'a peye l. Nan vant manman l, li te kenbe talon frè l, epi ak fòs li, li te lite ak Papa nou. Li te lite ak mesaje a, li te genyen; li te kriye, li te mande l favè. Nan Betèl li te jwenn li, epi se la li te pale ak nou. Papa ki chèf lame syèl la—Papa nou se non yo sèvi pou chonje l. Konsa, ou menm—tounen vin jwenn Papa ou; kenbe renmen kontra a ak jistis la fèm, epi tann Papa ou san rete.

Yon komèsan ki gen yon balans twonpe nan men l—li renmen peze moun anba. Efrayim di: “A, men mwen vin rich; mwen jwenn richès pou tèt mwen. Nan tout travay mwen, yo p'ap jwenn okenn fòt nan mwen—anyen ki se peche tout bon.”

“Men se mwen menm ki Papa ou, mwen menm ki te fè ou soti nan peyi Lejip; m'ap fè ou rete anba tant ankò, tankou nan jou gwo fèt yo te fikse a. ^a Mwen te pale ak pwofèt yo; se mwen menm ki te bay anpil vizyon, epi se pa bouch pwofèt yo mwen te bay parabòl.”

Si Galarad se mechanste, yo pa vo anyen; nan Gilgal y'ap ofri towo bèf—lotèl yo tou tankou pil wòch sou siyon yon jaden. Jakòb te kouri al nan peyi Aram; se la Izrayèl te sèvi pou l te jwenn yon madanm, epi pou yon madanm li te gade mouton. Se pa mwayen yon pwofèt Papa nou te fè pèp Izrayèl soti nan peyi Lejip, epi se pa mwayen yon pwofèt yo te veye sou li. Efrayim fè yon gwo kòlè monte byen anmè; se poutèt sa Papa l ki Senyè a va kite san li fè koule a tonbe sou li, epi l'a fè l peye pou mepri li.