ဒေသနာကျမ်း။ 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹“ဤနှစ်များ၌ ငါသည် ပျော်မွေ့ဖွယ်ရာ မတွေ့ရ” ဟု သင်ဆိုမည့် နှစ်ကာလများ မချဉ်းကပ်မီ၊ ဒုက္ခဆင်းရဲသောနေ့ရက်များ မရောက်မီ၊ သင်၏အသက်ပျိုရွယ်စဉ်နေ့ရက်များ၌ သင့်ကိုဖန်ဆင်းတော်မူသောအရှင်ကို သတိရလော့။ ²နေနှင့်အလင်း၊ လနှင့်ကြယ်များ မှောင်မိုက်မလာမီ၊ မိုးရွာပြီးနောက် တိမ်တိုက်များ ပြန်လည်ရောက်ရှိမလာမီ— ³အိမ်ကိုစောင့်ရှောက်သူတို့ တုန်လှုပ်ကြ၍၊ ခွန်အားကြီးသောသူတို့ ကိုယ်ကိုကွေးကုန်း၍၊ ကြိတ်ဆုံကြိတ်သောမိန်းမတို့သည် နည်းပါးသွားသဖြင့် ရပ်နားကြ၍၊ ပြတင်းပေါက်မှ ကြည့်ရှုသောသူတို့သည် မှုန်ဝါးကုန်သောနေ့ရက်တွင်— ^a a v3 ဤအခန်းငယ်များသည် အိုမင်းခြင်း၌ ကိုယ်ခန္ဓာ ဆုတ်ယုတ်လာပုံနှင့် သေခြင်းချဉ်းကပ်လာပုံကို ဖွဲ့ဆိုထားသော ကဗျာလင်္ကာပုံရိပ်ဖြစ်သည်—တုန်ယင်သောလက်များ၊ ကွေးကုန်းသောကိုယ်ခန္ဓာ၊ ကျိုးပျက်သွားသောသွားများနှင့် မှုန်ဝါးလာသောမျက်စိတို့တည်း။ ⁴လမ်းဘက်သို့ ဖွင့်ထားသောတံခါးများ ပိတ်ထား၍၊ ကြိတ်ဆုံသံ တိုးညှင်းလာ၏။ ငှက်မြည်သံကြောင့် လူသည်နိုးထ၍၊ သီချင်းဆိုသောသမီးအပေါင်းတို့သည် နှိမ့်ချခြင်းခံရကုန်၏။ ⁵မြင့်သောအရပ်ကို ကြောက်ရွံ့ကြ၍၊ လမ်းခရီး၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာတို့ ရှိ၏။ ဗာတံပင် ပွင့်၍၊ ကျိုင်းကောင်သည် ဖိစီးတွားသွား၏။ တပ်မက်မှုလည်း ကုန်ဆုံး၏။ အကြောင်းမူကား လူသည် မိမိ၏ထာဝရနေအိမ်သို့ သွားရသောကြောင့်တည်း။ ငိုကြွေးမြည်တမ်းသောသူတို့သည် လမ်းများ၌ လှည့်လည်သွားလာကြ၏။ ⁶ငွေကြိုး မပြတ်မီ၊ ရွှေခွက် မကျိုးမပဲ့မီ၊ စမ်းရေတွင်း၌ ရေအိုး မကွဲမီ၊ ရေတွင်း၌ ရေပုံးချီသောဘီး မကျိုးမီ— ⁷မြေမှုန့်သည် ယခင်ဖြစ်ခဲ့သည့်အတိုင်း မြေကြီးသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိ၍၊ ဝိညာဉ်သည် ၎င်းကိုပေးသနားတော်မူသော ဘုရားသခင်ထံသို့ ပြန်သွား၏။ ⁸“လုံးဝခဏတာမျှသာတည်း” ဟု ဒေသနာဆရာ ဆို၏။ “အရာခပ်သိမ်းသည် ခဏတာမျှသာတည်း။”

ဒေသနာဆရာ၏လက်ရာ

⁹ဒေသနာဆရာသည် ပညာရှိဖြစ်သည့်အပြင် လူတို့အား အသိပညာကိုလည်း သွန်သင်၏။ စကားပုံများစွာကို ချိန်ဆ၍ ရှာဖွေစိစစ်လျက် စီစဉ်ပြုစု၏။ ¹⁰ဒေသနာဆရာသည် နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းသောစကားများကို ရှာဖွေ၏။ သူရေးသားခဲ့သည်များသည် ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်၏။ ¹¹ပညာရှိတို့၏စကားများသည် တုတ်ချွန်နှင်တံနှင့်တူ၍၊ စုဆောင်းထားသောစကားပုံတို့သည် ခိုင်မြဲစွာရိုက်သွင်းထားသောသံချွန်များနှင့်တူ၏။ ထိုအရာတို့ကို သိုးထိန်းတစ်ပါးတည်းက ပေးအပ်တော်မူ၏။ ¹²ငါ့သား၊ ဤအရာများအပြင် သတိပြုလော့။ စာအုပ်များစွာ ရေးသားခြင်းသည် အဆုံးမရှိ၊ များစွာလေ့လာခြင်းသည် ကိုယ်ခန္ဓာကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စေ၏။

¹³အကြောင်းအရာအားလုံး၏ အဆုံးစကားကို ကြားရသမျှမှာ—ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေ၍ ပညတ်တော်များကို စောင့်ထိန်းလော့။ ဤသည်ကား လူတိုင်း၏ တာဝန်အားလုံးပင်တည်း။ ^b b v13 ဒေသနာကျမ်းသည် အစပြုခဲ့သည့်နေရာ၌ပင် အဆုံးသတ်၏။ ကောဟေလက်သည် “နေအောက်၌” ရှာဖွေနေသူတစ်ဦး၏ ဝေးကွာသောလေသံဖြင့် ဘုရားသခင်အကြောင်းကို မြွက်ဆို၏။ ယေရှုမူကား ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို အနီးသို့ ဆောင်ယူရန် ကြွလာတော်မူ၏ (ယောဟန် ၁၄:၉)။ ¹⁴အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင်သည် ဝှက်ထားသမျှသောအရာများအပါအဝင် အကျင့်အမူတိုင်းကို၊ ကောင်းသည်ဖြစ်စေ ဆိုးသည်ဖြစ်စေ၊ တရားစီရင်တော်မူလိမ့်မည်။