سرانِ طایفهها سخن میگویند
سران طایفهٔ منسی یادآور میشوند که اگر دختران صَلُفحاد بیرون از قبیله ازدواج کنند، زمینشان را نیز با خود خواهند برد. حکم این است: آنان میتوانند با هر که صلاح میدانند ازدواج کنند، اما در درون طایفهٔ پدرشان، تا میراث هیچ قبیلهای بیصدا به قبیلهٔ دیگر نرود.
36 1سرانِ خاندانهای طایفهٔ جِلعاد، از نسلِ ماخیر پسرِ مَنَسی، از طایفههای یوسف، پیش آمدند و در حضورِ موسی و رهبران، سرانِ خاندانهای اسرائیل، سخن گفتند. 2آنان گفتند: «پدر ما به سرورم فرمان داد که این سرزمین را با قرعه به عنوان میراث به قومِ اسرائیل بدهد، و سرورم از سوی پدر ما فرمان یافت که میراثِ برادرمان صِلُفِحاد را به دخترانش بدهد. 3اگر آنان با مردانی از دیگر قبیلههای اسرائیل ازدواج کنند، میراثشان از میراثِ پدرانِ ما جدا شده و به قبیلهٔ تازهشان افزوده خواهد شد، و از سهمِ میراثِ مقرّرِ ما کاسته خواهد گشت. 4و چون سالِ یوبیلِ اسرائیل فرا رسد، میراثِ آنان به میراثِ قبیلهای که به آن پیوستهاند افزوده میشود، و از میراثِ قبیلهٔ پدرانِ ما گرفته خواهد شد.»
5پس موسی به فرمانِ پدر ما به بنیاسرائیل چنین امر کرد و گفت: «قبیلهٔ یوسف درست میگوید.
6این است آنچه پدر ما دربارهٔ دخترانِ صِلُفِحاد فرمان میدهد: آنان میتوانند با هر که به نظرشان شایسته باشد ازدواج کنند، تنها به شرطی که در طایفهٔ قبیلهٔ پدرِ خود ازدواج نمایند.
7هیچ میراثی از بنیاسرائیل نباید از قبیلهای به قبیلهٔ دیگر منتقل شود؛ هر اسرائیلی باید میراثِ قبیلهٔ اجدادیِ خود را نگاه دارد. 8هر دختری که در یکی از قبیلههای اسرائیل میراث میبرد، باید با کسی از طایفهٔ قبیلهٔ پدرِ خود ازدواج کند، تا هر اسرائیلی میراثِ اجدادیِ خود را نگاه دارد. 9هیچ میراثی نباید از قبیلهای به قبیلهٔ دیگر منتقل شود؛ هر قبیله از اسرائیل باید به میراثِ خود پایبند بماند.»
10همانگونه که پدر ما به موسی فرمان داده بود، دخترانِ صِلُفِحاد چنان کردند. 11مَحلَه، تِرصَه، حُجلَه، مِلکَه و نوعَه، دخترانِ صِلُفِحاد، با پسرانِ عموهای خود، از سوی پدرشان، ازدواج کردند. 12آنان در طایفههای نسلِ مَنَسی پسرِ یوسف ازدواج کردند، و میراثشان در طایفهٔ قبیلهٔ پدرشان باقی ماند.
13این است احکام و قوانینی که پدر ما توسطِ موسی به قومِ اسرائیل، در دشتهای موآب، کنارِ رودِ اردن، در برابرِ اَریحا فرمان داد.