دوم تسالونیکیان 2

2 ¹ای برادران، دربارهٔ آمدنِ خداوند ما عیسی مسیح و گردآمدنِ ما نزدِ او، از شما درخواست می‌کنیم، ²که به‌آسانی در فکرِ خود متزلزل نشوید و مضطرب نگردید — نه با روحی، نه با پیامی، و نه با نامه‌ای که گویا از سویِ ماست — که می‌گوید روزِ خداوندِ ما هم‌اکنون فرارسیده است. ³مگذارید کسی به هیچ روی شما را بفریبد؛ زیرا آن روز نخواهد آمد، مگر آنکه نخست آن طغیان پدید آید و آن مردِ بی‌قانون — که محکوم به هلاکت است — ظاهر شود، ⁴او که مخالفت می‌ورزد و خود را بالاتر از هر آنچه خدا خوانده می‌شود یا موردِ پرستش است برمی‌افرازد، چنانکه در معبدِ پدر ما می‌نشیند و خود را خدا می‌خواند. ^a a v4 اینجا «خدا» به‌صورت ساده باقی مانده است، زیرا این ادعایِ دروغین و خودبرترانگارانهٔ آن مردِ بی‌قانون است — بدلی از پدری که خود را در برابرِ او قرار می‌دهد. ⁵آیا به یاد ندارید که چون هنوز نزدِ شما بودم، این چیزها را به شما می‌گفتم؟ ⁶و اکنون می‌دانید چه چیز او را اکنون باز می‌دارد، تا در زمانِ خودش ظاهر شود. ⁷زیرا رازِ بی‌قانونی هم‌اکنون در کار است؛ تنها آن بازدارندهٔ کنونی همچنان خواهد ماند تا آنگاه که از میان برداشته شود. ⁸آنگاه آن مردِ بی‌قانون ظاهر خواهد شد، که خداوند عیسی او را به نَفَسِ دهانِ خود از میان خواهد بُرد و با تابشِ ظهورِ خویش نابود خواهد ساخت. ⁹آمدنِ آن بی‌قانون به عملِ شیطان است، با هرگونه قدرت و آیاتِ دروغین و شگفتی‌ها، ¹⁰و با هر فریبِ شرارت‌آمیز برای آنان که هلاک می‌شوند، زیرا از محبت به حقیقت — که مایهٔ نجاتشان می‌شد — سر باز زدند. ¹¹به همین سبب، پدر ما گمراهیِ نیرومندی بر آنان می‌فرستد تا به دروغ ایمان آورند، ¹²تا همهٔ آنان که به حقیقت ایمان نیاوردند بلکه از شرارت لذت بردند، محکوم گردند.

در دعوتِ پدر استوار بمانید

¹³ما باید همواره پدر ما را به‌خاطرِ شما سپاس گوییم، ای برادرانِ محبوبِ خداوند، زیرا پدر ما شما را همچون نوبرِ محصول برای نجات برگزید، از راهِ عملِ تقدیس‌کنندهٔ روح‌القدس و ایمان به حقیقت. ¹⁴او شما را به‌واسطهٔ انجیلِ ما به این امر فراخواند، تا جلالِ خداوند ما عیسی مسیح را به دست آورید. ¹⁵پس ای برادران، استوار بمانید و به آن تعالیمی که به شما آموختیم چنگ زنید، خواه به‌واسطهٔ گفتارِ ما و خواه با نامه.

¹⁶باشد که خودِ خداوند ما عیسی مسیح، و پدر ما، که ما را محبت کرد و به فیضِ خویش تسلیِ جاودان و امیدِ نیکو به ما بخشید، ¹⁷دل‌های شما را تسلی دهد و آنها را در هر کارِ نیکو و هر سخنِ نیک استوار سازد.