پسرِ هلاکت می‌آید

تسالونیکیان شنیده‌اند، شاید از نامه‌ای جعلی، که روز خداوند فرا رسیده است. پولس می‌گوید نه: نخست شورش می‌آید، و آن مرد بی‌دین که در معبد پدرِ ما می‌نشیند و خود را خدا می‌خواند. در این میان، استوار بایستید و آنچه را آموخته‌اید نگاه دارید.

باب 2.

ای برادران، دربارهٔ آمدنِ خداوند ما عیسی مسیح و گردآمدنِ ما نزدِ او، از شما درخواست می‌کنیم، که به‌آسانی در فکرِ خود متزلزل نشوید و مضطرب نگردید — نه با روحی، نه با پیامی، و نه با نامه‌ای که گویا از سویِ ماست — که می‌گوید روزِ خداوندِ ما هم‌اکنون فرارسیده است. مگذارید کسی به هیچ روی شما را بفریبد؛ زیرا آن روز نخواهد آمد، مگر آنکه نخست آن طغیان پدید آید و آن مردِ بی‌قانون — که محکوم به هلاکت است — ظاهر شود، او که مخالفت می‌ورزد و خود را بالاتر از هر آنچه خدا خوانده می‌شود یا موردِ پرستش است برمی‌افرازد، چنانکه در معبدِ پدر ما می‌نشیند و خود را خدا می‌خواند. ^a آیا به یاد ندارید که چون هنوز نزدِ شما بودم، این چیزها را به شما می‌گفتم؟ و اکنون می‌دانید چه چیز او را اکنون باز می‌دارد، تا در زمانِ خودش ظاهر شود. زیرا رازِ بی‌قانونی هم‌اکنون در کار است؛ تنها آن بازدارندهٔ کنونی همچنان خواهد ماند تا آنگاه که از میان برداشته شود. آنگاه آن مردِ بی‌قانون ظاهر خواهد شد، که خداوند عیسی او را به نَفَسِ دهانِ خود از میان خواهد بُرد و با تابشِ ظهورِ خویش نابود خواهد ساخت. آمدنِ آن بی‌قانون به عملِ شیطان است، با هرگونه قدرت و آیاتِ دروغین و شگفتی‌ها، و با هر فریبِ شرارت‌آمیز برای آنان که هلاک می‌شوند، زیرا از محبت به حقیقت — که مایهٔ نجاتشان می‌شد — سر باز زدند. به همین سبب، پدر ما گمراهیِ نیرومندی بر آنان می‌فرستد تا به دروغ ایمان آورند، تا همهٔ آنان که به حقیقت ایمان نیاوردند بلکه از شرارت لذت بردند، محکوم گردند.

در دعوتِ پدر استوار بمانید

ما باید همواره پدر ما را به‌خاطرِ شما سپاس گوییم، ای برادرانِ محبوبِ خداوند، زیرا پدر ما شما را همچون نوبرِ محصول برای نجات برگزید، از راهِ عملِ تقدیس‌کنندهٔ روح‌القدس و ایمان به حقیقت. او شما را به‌واسطهٔ انجیلِ ما به این امر فراخواند، تا جلالِ خداوند ما عیسی مسیح را به دست آورید. پس ای برادران، استوار بمانید و به آن تعالیمی که به شما آموختیم چنگ زنید، خواه به‌واسطهٔ گفتارِ ما و خواه با نامه.

باشد که خودِ خداوند ما عیسی مسیح، و پدر ما، که ما را محبت کرد و به فیضِ خویش تسلیِ جاودان و امیدِ نیکو به ما بخشید، دل‌های شما را تسلی دهد و آنها را در هر کارِ نیکو و هر سخنِ نیک استوار سازد.