ናብቲ ማያት ንዑ

እቲ ዕድመ ናብ ገንዘብ ዘይብሎም ህዝቢ ይኸይድ፦ ንዑ ብዘይ ዋጋ ብልዑን ስተዩን፥ ነቲ ዘየፅግብ ነገር ምኽፋል ኣቋርፁ። ሓሳባት ኣቦና ኻብ ናታቶም ይልዕል እዩ፥ ስለዙይ ይቕረታኡ ካብ ዝፅበይዎ ንላዕሊ ናፃ እዩ። ቃሉ፥ ከም ዝናም፥ ጥራሑ ኣይምለስን።

ምዕራፍ 55።

“ስምዑ! ኵላትኩም ዝፀማእኹም፥ ናብ ማይ ንዑ፤ ገንዘብ ዘይብልኩም ከዓ ንዑ፥ እኽሊ ሸምቱ ድማ ብልዑ! ንዑ፥ ወይንን ፀባን ብዘይ ዋጋ፥ ብኸምኡ ሸምቱ። ስለምንታይ ነቲ እንጀራ ዘይኮነ ነገር ገንዘብኩም፥ ነቲ ዘየፅግብ ከዓ ድኻምኩም ተውፅኡ? ብጥንቃቐ ስምዑኒ እሞ እቲ ፅቡቕ ብልዑ፤ ነፍስኹም ድማ በቲ ብሉፅ ብልዒ ክትሕጐስ እያ። ኣእዛንኩም ክፈቱ እሞ ናባይ ንዑ፤ ነፍስኹም ህያው ክትከውን፥ ስምዑ። ነቲ ንዳዊት ዝተመባፅዕኩዎ እሙን ፍቕረይ፥ ናይ ዘለኣለም ኪዳን ምሳኻትኩም ክኣቱ እየ። ^a እንሆ፥ ነቶም ህዝብታት ምስክር፥ ነቶም ህዝብታት ድማ መራሕን ሓለቓን ገይረ ሸየምክዎ። ብሓቂ ንዘይትፈልጦ ህዝቢ ክትፅውዕ ኢኻ፤ እቲ ዘይፈልጠካ ህዝቢ ኸዓ፥ ብምኽንያት ኣቦኻ፥ እቲ ቅዱስ እስራኤል፥ ስለ ዘኽበረካ፥ ናባኻ ክጐዪ እዩ።”

ንኣቦና ኽርከብ እንተሎ ድለይዎ፤ ቀረባ እንተሎ ድማ ፀውዕዎ። እቲ ሓጢኣተኛ መንገዱ፥ እቲ ዓመፀኛ ሰብ ድማ ሓሳቡ ይሕደግ። ናብ ኣቦና ይመለስ፥ ልቢ ኣቦና ኸዓ ራህርሀሉ ብምሕረት ክንቀሳቐስ እዩ፤ ናብ ኣቦና ተመለሱ፥ ንሱ ብልግሲ ይቕረ ክብል እዩ እሞ።

“ሓሳባተይ ሓሳባትኩም ኣይኮነን፥ መንገድኹምውን መንገደይ ኣይኮነን እሞ፥’ ይብል ኣቦና። ‘ከምቲ ሰማያት ካብ ምድሪ ዝልዕል፥ ከምኡ መንገደይ ካብ መንገድኹም፥ ሓሳባተይ ድማ ካብ ሓሳባትኩም ይልዕል እዩ እሞ።

“ከምቲ ዝናምን በረድን ካብ ሰማይ ዝወርድ፥ ናብኡ ኸዓ ዘይምለስ፥ ግናኸ ንምድሪ ዘጠልቍ፥ ክተፍርን ክትበቍልን ዝገብራ፥ ነቲ ዘራኢ ዘርኢ፥ ነቶም በላዕቲ ድማ እንጀራ ዝህብ፥ ከምኡ እቲ ካብ ኣፈይ ዝወፅእ ቃለይ ክኸውን እዩ፦ ጥራሑ ናባይ ኣይምለስን፥ ደኣ እቲ ዝደለኽዎ ክፍፅም፥ እቲ ዝለኣኽክዎ ዕላማ ኸዓ ከዐውት እዩ። ብሓጐስ ክትወፅኡ፥ ብሰላም ድማ ክትምርሑ ኢኹም፤ እቶም እምባታትን ኰረብታታትን ኣብ ቅድሜኹም ብደርፊ ክፍንጥሑ፥ ኵሎም ኣእዋም መሮር ድማ ኣእዳዎም ክጣቕዑ እዮም። ኣብ ክንዲ እቲ እሾዅ ፅሕዲ ክበቍል፥ ኣብ ክንዲ እቲ ተዀርባ ድማ ኣድሪ ክበቍል እዩ። እዙይ ንኽብሪ ኣቦና፥ ዘይምቈረፅ ናይ ዘለኣለም ምልክት ክኸውን እዩ።’”