پاڻيءَ ڏانهن اچو
دعوت انهن ماڻهن کي ڏني وڃي ٿي جن وٽ پئسو ناهي: اچو، مفت ۾ کائو ۽ پيئو، ان لاءِ پئسا ڏيڻ بند ڪريو جنهن سان ڪڏهن ڍءُ نٿو ٿئي. اسان جي پيءُ جا خيال سندن خيالن کان مٿاهان آهن، تنهن ڪري سندس معافي سندن توقع کان وڌيڪ آزاد آهي. سندس ڪلام، مينهن وانگر، خالي نٿو موٽي.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 1–5, 8–13
55 1”ٻڌو! اوهين سڀ جيڪي اڃايل آهيو، پاڻيءَ ڏانهن اچو؛ جن وٽ پئسو ناهي، اچو، کاڌو وٺي کائو! اچو، شراب ۽ کير بنا قيمت، مفت ۾ وٺو. 2جيڪا ماني نہ آهي، تنهن تي پئسو ڇو خرچ ڪريو ٿا، ۽ جيڪا ڍاپ نہ ٿي ڏئي، تنهن تي پنهنجي محنت ڇو؟ مون ڏانهن ڌيان سان ٻڌو، ۽ جيڪو چڱو آهي سو کائو، تہ اوهان جو جيءُ سڀ کان ڀرپور کاڌي ۾ خوش ٿيندو. 3پنهنجا ڪن کولي مون وٽ اچو؛ ٻڌو تہ اوهان جو جيءُ جيئرو رهي. مان اوهان سان هڪ دائمي عهد ڪندس، داؤد سان واعدو ڪيل پنهنجي لافاني شفقت وارو. a a v3 پولس هي آيت رسولن جا ڪم 13:34 ۾ يسوع جي جيئرو ٿي اُٿڻ بابت نقل ڪري ٿو — اسان جي پيءُ جو داؤد سان دائمي عهد جيئرو ٿي اُٿندڙ مسيح ۾ پنهنجي ڀرپوري تي پهچي ٿو. 4ڏسو، مون کيس قومن لاءِ شاهد، قومن جو اڳواڻ ۽ حاڪم مقرر ڪيو آهي. 5يقيناً تون اهڙي قوم کي سڏيندين جنهن کي تون نہ ڄاڻين، ۽ جيڪا قوم تو کي نہ ٿي ڄاڻي سا تو ڏانهن ڊوڙندي ايندي، تنهنجي پيءُ، اسرائيل جي پاڪ هستيءَ جي ڪري، ڇاڪاڻ تہ هن تو کي جلوو بخشيو آهي.“
6جيستائين اسان جو پيءُ لڀي سگهي ٿو، تيستائين اسان جي پيءُ کي ڳوليو؛ جيستائين هو ويجهو آهي، تيستائين کيس سڏيو. 7بدڪار پنهنجو واٽ ڇڏي ڏئي، ۽ ناسچار ماڻهو پنهنجا خيال. اسان جي پيءُ ڏانهن موٽي اچي، تہ اسان جي پيءُ جي دل ان لاءِ رحم سان ڀرجي ويندي؛ اسان جي پيءُ ڏانهن موٽي اچو، ڇاڪاڻ تہ هو دل کولي معاف ڪندو.
8”ڇاڪاڻ تہ منهنجا خيال اوهان جا خيال ناهن، ۽ نڪي اوهان جا واٽ منهنجا واٽ آهن،‘ اسان جو پيءُ فرمائي ٿو. 9’ڇاڪاڻ تہ جيئن آسمان زمين کان مٿاهان آهن، تيئن منهنجا واٽ اوهان جي واٽن کان مٿاهان آهن، ۽ منهنجا خيال اوهان جي خيالن کان.
10”ڇاڪاڻ تہ جيئن مينهن ۽ برف آسمان کان لهن ٿا ۽ اتي موٽي نہ ٿا وڃن، پر زمين کي سيراب ڪن ٿا، ان کي اُپائن ۽ ڦُٽائن ٿا، پوکيندڙ کي ٻج ۽ کائيندڙن کي ماني ڏين ٿا، 11تيئن منهنجو ڪلام ٿيندو جيڪو منهنجي وات مان نڪري ٿو؛ اهو خالي هٿ مون ڏانهن نہ موٽندو، پر جيڪو مان چاهيان ٿو سو پورو ڪندو ۽ جنهن مقصد لاءِ مون ان کي موڪليو آهي سو حاصل ڪندو. 12اوهين خوشيءَ سان نڪرندا ۽ سلامتيءَ سان ڪڍيا ويندا؛ جبل ۽ ٽڪريون اوهان جي اڳيان ڳائڻ لڳندا، ۽ ٻنيءَ جا سڀ وڻ تاڙيون وڄائيندا. 13ڪنڊن واري ٻوٽي جي بدران صنوبر اُڀرندو، ۽ ڪنڊيدار جهنگلي ٻوٽي جي بدران مرتل اُڀرندو. هي اسان جي پيءُ جي نالي جي واکاڻ لاءِ هڪ دائمي نشان ٿيندو، جيڪو ڪڏهن نہ ڪٽبو.‘“
