ኣቦ ካብቲ ዘይእሙን ውሉዱ ይርሕቕ

ብምሉኡ ተስፋ ዘይብሉ። በዓላት ምፅንናዕ ኣይህቡን፥ ስደት ኣብ ኣሶር ርኹስ ምግቢ ማለት እዩ፥ እቲ ነቢይ ድማ ዕቡድ ተባሂሉ ይፅዋዕ። እቲ ኣዝዩ ተሪር ቃል ንኣቦና ንኤፍሬም ፅንሲ ዘውርድ ማህፀን ክህቦ ይልምን። ኣብ መንጎ ኣህዛብ ዝዞሩ ሰባት ብምዃን ይውዳእ፥ ዝተኣሳሰሮ ተስፋ ድማ የብሉን።

ምዕራፍ 9።

ኦ እስራኤል፥ ኣይትተሓጎስ፤ ከም ኣህዛብ ባህ ኣይበልካ። ንኣቦኻ ጠሊምካ ዘይእሙን ኮይንካ ኢኻ እሞ፥ ኣብ ኵሉ ዓውዲ ዓስቢ ኣመንዝራ ኣፍቂርካ ኢኻ።

ዓውድን መፅመቚ ወይንን ኣይምግቦምን፥ ሓድሽ ወይኒ ድማ ክጎድሎም እዩ። ኣብ ምድሪ ኣቦና ክነብሩ ኣይኮኑን፤ ኤፍሬም ናብ ግብፂ ክምለስ እዩ፤ ኣብ ኣሶር ድማ ርኹስ ምግቢ ክበልዑ እዮም። ንኣቦና መስዋእቲ ወይኒ ኣየፍስሱሉን፥ መስዋእቶም ድማ ባህ ኣየብሎን። እንጀራኦም ከም እንጀራ ሓዘንተኛታት ክኸውን እዩ፤ ኵሎም እቶም ዝበልዕዎ ርኹሳት ክኾኑ እዮም። እንጀራኦም ንጥሜቶም ጥራሕ ዝኸውን እዩ እሞ፥ ናብ ቤት ኣቦና ኣይኣቱን።

ኣብ መዓልቲ እቲ ዝተቘፀረ በዓል፥ ኣብ መዓልቲ በዓል ኣቦና እንታይ ክትገብሩ ኢኹም? እንሆ ካብ ጥፍኣት ይሃድሙ ኣለዉ፥ ግብፂ ግና ክትእክቦም እያ፤ ሜምፊስ ድማ ክትቐብሮም እያ። ነቲ መዛግብቲ ብሩሮም ኣሜከላ ክወርሶ እዩ፤ ኣብ ድንኳናቶም ድማ እሾዅ ክመልእ እዩ።

መዓልቲታት መቕፃዕቲ መፂኡ፤ መዓልቲታት ፍርዲ መፂኡ፤ እስራኤል ይፍለጦ! ሓጢኣትካ ዓብዪ፥ ፅልእኻውን ዓብዪ ስለ ዝኾነ፥ እቲ ነቢይ ዓሻ እዩ፥ እቲ ብመንፈስ ዝልዓል ሰብ ድማ ዕቡድ እዩ። እቲ ነቢይ ሓላዊ ኤፍሬም እዩ፥ ምስ ኣቦይ፤ ኮይኑ ግና ኣብ ኵሉ መንገዱ መፈንጠር ኣዕዋፍ ተዘርጊሑ ኣሎ፥ ኣብ ቤት ኣቦኡ ድማ ፅልኢ ኣሎ። ከምቲ ናይ መዓልቲ ጊብዓ፥ ኣዝዮም ናብ ጥፍኣት ጠሊቖም። ንበደሎም ክዝክር እዩ፤ ንሓጢኣቶም ድማ ክቐፅዕ እዩ። ^a

ከም ኣብ በረኻ ዘሎ ፍረ ወይኒ ንእስራኤል ረኸብክዎ፤ ከምቲ ኣብ በለስ ኣብ ቀዳማይ ጊዜኣ ዝርከብ ቀዳማይ ፍረ ንኣቦታትኩም ረአኹ። ንሳቶም ግና ናብ ብዔልፌጎር መፂኦም ንሕፍረት ተቐደሱ፥ ከምቲ ዘፍቀርዎ ነገር ድማ ፅዩፋት ኮኑ። ^b ክብሪ ኤፍሬም ከም ዒፍ ነፊሩ ክኸይድ እዩ፦ ውላድ የለን፥ ጥንሲ የለን፥ ፅንሲ የለን። ደቆም እኳ እንተ ኣዕበዩ፥ ክሳዕ ሓደ እኳ ዘይተርፍ ውሉድ ኣልቦ ክገብሮም እየ። እወ፥ ካባታቶም ምስ ዝርሕቕ ወይለኦም! ኤፍሬም፥ ከምቲ ኣነ ዝረአኽዎ፥ ከም ጢሮስ ኣብ ልሙዕ ሜዳ ተተኺሉ ነበረ፤ ኮይኑ ግና ኤፍሬም ንደቁ ናብ ሕርዲ ከውፅኦም ኣለዎ።

ሃቦም፥ ኦ ኣቦና! እንታይ ክትህቦም ኢኻ? ጥንሲ ዝወርድ ማህፀንን ንቑፅ ኣጥባትን ሃቦም።

“ኵሉ ክፍኣቶም ኣብ ጊልጋል እዩ፤ ብሰንኪ ክፉእ ግብሮም ኣብኡ ነዓቕክዎም፤ ካብ ቤተይ ክሰጎም እየ፤ ድሕሪ ሕዚ ፍቕረይ ኣየርእዮምን እየ፤ ኵሎም ሹመኛታቶም ዓመፀኛታት እዮም። ኤፍሬም ተወቒዑ፤ ሱሮም ነቒፁ፤ ፍረ ኣይፈርዩን እዮም። እንተ ወለዱ እኳ፥ ነቶም ፍቁራት ደቆም ክቐትሎም እየ።”

ኣቦይ ክነዕቖም እዩ፥ ንእኡ ስለ ዘይሰምዕዎ፤ ኣብ ማእኸል ኣህዛብ ዝዞሩ ክኾኑ እዮም።