Ota Oʻzining sadoqatsiz farzandidan yuz oʻgiradi

Boshidan oxirigacha qorongʻi. Bayramlar tasalli bermaydi, surgun Ossuriyada harom ovqat demakdir, paygʻambar esa telba deb ataladi. Eng qattiq satrlarda Otamizdan Efrayimga bola tashlaydigan bachadon berish soʻraladi. Bob xalqlar orasida daydib yurganlar bilan tugaydi, hech qanday vaʼdasiz.

9-bob.

Shodlanma, ey Isroil, xalqlar kabi quvonma. Chunki sen Otangni tashlab, sadoqatsiz boʻlding; har bir xirmonda fohisha haqini sevding.

Xirmon ham, sharob siqar joy ham ularni boqmaydi, yangi sharob esa ularga yetmay qoladi. Ular Otamizning yurtida qolmaydilar; Efrayim Misrga qaytadi, Ossuriyada esa harom taom yeydi. Ular Otamizga sharob nazrini quymaydi, qurbonliklari ham Uni mamnun qilmaydi. Ularning noni motam tutganlarning noniga oʻxshaydi; uni yegan har kim harom boʻladi. Zero, ularning noni faqat ochligini qondiradi; u Otamizning uyiga kirmaydi.

Tayinlangan bayram kunida, Otamizning bayrami kunida nima qilasan? Mana, ular halokatdan qochmoqda, lekin Misr ularni yigʻib oladi, Memfis esa ularni koʻmadi. Kumush xazinalarini qichitqi oʻtlar bosadi; chodirlarini tikanlar qoplaydi.

Jazo kunlari keldi; hisob-kitob kunlari keldi — Isroil buni bilib qoʻysin! Paygʻambar ahmoqdir, ruhdan ilhomlangan kishi telbadir, chunki gunohing katta, adovating ulkandir. Paygʻambar — Efrayimning qorovuli, Otam bilan birga; biroq uning barcha yoʻllarida qush tuzogʻi yotibdi, Otasining uyida esa adovat bordir. Giva kunlaridagidek, ular buzuqlikka chuqur botdilar. U ularning qilmishlarini eslaydi; gunohlari uchun ularni jazolaydi. ^a

Sahrodagi uzumlardek Men Isroilni topdim; anjir daraxtining ilk mavsumdagi dastlabki mevasidek ota-bobolaringni koʻrdim. Lekin ular Baal-Peorga kelib, oʻzlarini sharmandalikka bagʻishladilar va oʻzlari sevgan narsa kabi jirkanch boʻlib ketdilar. ^b Efrayimning shon-shuhrati qushdek uchib ketadi — na tugʻilish, na homiladorlik, na nasl qoladi. Ular bolalarini oʻstirsalar ham, toki hech kim qolmaguncha Men ularni farzandsiz qoldiraman. Ha, Men ulardan yuz oʻgirganimda, holiga voy! Efrayim, Men koʻrganimdek, Tir kabi sersuv oʻtloqqa ekilgandi; biroq Efrayim oʻz bolalarini qatlga yetaklab chiqishi kerak.

Ularga bergin, ey Otamiz — Sen ularga nimani berasan? Ularga bola tashlaydigan bachadon va qaqragan koʻkrak bergin.

“Ularning barcha yovuzligi Gilgolda; oʻsha yerda Men ularni qilgan yovuz ishlari uchun rad etdim; ularni uyimdan haydab chiqaraman; endi ularga muhabbatimni koʻrsatmayman; barcha amaldorlari osiylardir. Efrayim qirib tashlandi; ildizi qurib qoldi; ular meva bermaydilar. Tugʻsalar ham, Men ularning suyukli bolalarini oʻlimga mahkum etaman.”

Otam ularni rad etadi, chunki ular Unga quloq solmadilar; ular xalqlar orasida sargardon boʻlib qoladilar.