Panyapa Sumebar ka Sakuliah Tanah

Dua tetenjoan ngeunaan kasalahan nu dibereskeun: hiji gulungan nu ngapung kaluar jadi kutukan pikeun maling jeung nu sumpah palsu, jeung hiji awewe nu ngaranna Kajahatan dikurung dina karanjang ditutup ku tutup timah tuluy dibawa ka Sinear. Rama urang henteu ngantep kajahatan — Mantenna ngaleungitkeunana.

Pasal 5.

Kuring neuteup deui ka luhur, breh di hareupeun aya hiji gulungan kitab anu keur hiber. Malaikat tea mariksa, “Naon anu katingal ku maneh?” Tembal kuring, “Anu katingali ku kuring hiji gulungan kitab keur hiber, panjangna tilu puluh kaki, rubakna lima welas kaki.”

Tuluy saurna ka kuring, “Ieu teh panyapa anu keur sumebar ka sakuliah tanah ieu. Sakur anu maling bakal disingkirkeun, nurutkeun anu ditulis dina beulah hiji; sakur anu sumpah palsu, bakal disingkirkeun nurutkeun anu ditulis dina beulah sejenna.”

“Eta teh geus dikaluarkeun ku Kami, kitu timbalan Rama, Nu ngawasa balad sawarga; eta bakal asup ka imah si maling jeung ka imah sakur anu sumpah palsu demi jenengan Kami, nya cicing di dinya, nepi ka ngabasmi eta imah — boh kayuna boh batuna.”

Kajahatan Dibawa ka Tempatna

Tuluy malaikat anu keur nyarita jeung kuring teh maju, terus saurna, “Ayeuna tanggah jeung tingali, naon ieu anu keur kaluar.”

Kuring nanya, “Naon eta teh?” Walerna, “Karinjang anu keur kaluar.” Tuluy saurna deui, “Ieu teh kasalahan maranehna di sakuliah tanah ieu.”

Ujug-ujug tutup timahna teh kaangkat, breh aya hiji awewe keur diuk di jero karinjang tea. Saurna, “Ieu teh Kajahatan.” Tuluy awewe tea didorong deui ka jero karinjang, sarta tutup timahna teh dipencetkeun kana sungutna.

Kuring tanggah, breh aya dua awewe keur daratang, jangjangna ditebak angin — jangjangna cara jangjang manuk bango — tuluy karinjang tea diangkat ka antara bumi jeung langit. Tuluy kuring nanya ka malaikat anu keur nyarita jeung kuring, “Rek dibawa ka mana karinjang teh?”

Saurna ka kuring, “Rek dijieunkeun imah di tanah Sinear; sarta sanggeus tarapti, karinjang teh bakal ditunda di dinya dina dasarna.” ^a