Ipat-ipat Sumebar ing Satanah

Wahyu loro bab kaluputan sing diberesi: gulungan layang mabur metu dadi ipat-ipat tumrap maling lan wong sing supata goroh, lan wong wadon jenenge Kadurjanan dikunci ing kranjang ing sangisore tutup timah lan digawa menyang Sinear. Rama kita ora ngujo piala — Panjenengane nyingkirake.

Pasal 5.

Aku banjur tumenga maneh lan ndeleng, lah ing ngarepku ana gulungan layang kang mabur. Panjenengane ndangu: “Kowe ndeleng apa?” Wangsulanku: “Kawula ningali gulungan layang mabur, dawanipun tigang dasa kaki, wiyaripun gangsal welas kaki.”

Panjenengane banjur ngandika marang aku: “Iki ipat-ipat kang sumebar ing satanah kabeh. Saben wong kang nyolong bakal disingkirake manut sisih siji; saben wong kang sumpah palsu bakal disingkirake manut sisihe liyane.”

“Ipat-ipat iki wis Dakuculake, mangkono pangandikane Rama, Gustine sagung wadyabala ing swarga; bakal lumebu ing omahe maling lan ing omahe wong kang sumpah palsu demi asmaKu, sarta manggon ana ing kono lan ngentekake omah mau — iya kayune iya watune.”

Piala Digawa menyang Panggonane

Malaekat kang ngandikan karo aku banjur maju, tumuli ngandika: “Saiki tumengaa lan delengen apa kang lagi metu iki.”

Aku matur: “Punika punapa?” Pangandikane: “Iki tenggok kang metu.” Banjur: “Iki kaluputane wong-wong ing satanah kabeh.”

Dumadakan tutup timbel mau kaangkat, lah ana wong wadon linggih ana ing sajroning tenggok. Pangandikane: “Iki Piala.” Panjenengane banjur nyurung wong wadon mau mlebu maneh menyang tenggok, sarta ndesekake timbel pemberat mau nutupi cangkeme.

Aku tumenga lan weruh ana wong wadon loro kang teka, ana angin ing swiwine loro — swiwine kaya swiwine manuk bango — banjur padha ngangkat tenggok mau ing antarane bumi lan langit. Aku banjur matur marang malaekat kang ngandikan karo aku: “Tenggok punika badhe kabekta dhateng pundi?”

Pangandikane marang aku: “Arep digawekake omah ana ing tanah Sinear; lan samangsa wis cumawis, tenggok mau bakal kaselehake ana ing kono, ing tatakane.” ^a