چاپ شوی
کتاب

د زمونږ پلار جماعت ته څوک داخلېدے شى

د دې قواعد چې څوک په جماعت کې ننوتلی شي، او د بلعام د هغه لعنت يادونه چې په برکت بدل شو ځکه چې ستاسو پلار له تاسو سره مينه درلوده. اردوګاه پاکه ساتل کېږي ځکه چې هغه پکې ګرځي. تښتېدلی غلام بايد بېرته ونه سپارل شي. له ورور څخه سود نه؛ نذرونه بايد پوره شي.

څپرکی 23.

هغه سړے چې خصيې يې کُچل شوى وى يا ذکر يې پرې شوے وى، هغه دې د زمونږ پلار جماعت ته داخل نۀ شى. هيڅوک چې د حرامۍ نه پېدا شوے وى، هغه دې د زمونږ پلار جماعت ته داخل نۀ شى، او نۀ يې اولاد، تر لسمې پُښتۍ پورې هم، د زمونږ پلار جماعت ته داخل شى. هيڅ عمونى يا موآبى دې د زمونږ پلار جماعت ته داخل نۀ شى، تر لسمې پُښتۍ پورې هم د هغوئ نه هيڅوک هيڅکله د زمونږ پلار جماعت ته داخل نۀ شى. ځکه چې کله تاسو د مصر نه راووتئ، هغوئ په لار کښې د ډوډۍ او اوبو سره ستاسو مخې ته رانۀغلل، او د ارام نهرين د فتور نه يې د بعور زوئ بلعام په مزدورۍ ونيولو چې تاسو ته لعنت ووائى. خو ستا پلار بلعام ته د غوږ ايښودو نه انکار وکړو، او هغه لعنت يې ستا دپاره په برکت واړولو، ځکه چې ستا پلار تا سره مينه کوله. تۀ دې د خپل ژوند په ټولو ورځو کښې د هغوئ سلامتى يا د هغوئ ترقى هيڅکله هم مۀ لټوه. د ادومى نه نفرت مۀ کوه، هغه ستا ورور دے. د مصرى نه نفرت مۀ کوه، تۀ د هغۀ په مُلک کښې پردے وې. هغه بچى چې په دريمه پُښتۍ کښې ورته پېدا شى، هغوئ د زمونږ پلار جماعت ته داخلېدے شى.

په لښکرګاه کښې پاکى

کله چې تۀ د لښکرګاه په صورت کښې د خپلو دُښمنانو خلاف جنګ ته ووځې، نو خپل ځان د هرې بدۍ نه ساته. کۀ ستاسو په مينځ کښې څوک سړے د شپې د احتلام په وجه ناپاک شى، نو هغه دې د لښکرګاه نه بهر لاړ شى او بيا دې دننه نۀ راځى. کله چې ماښام نزدې شى، نو هغه دې په اوبو کښې غسل وکړى، او د نمر د ډوبېدو په وخت هغه لښکرګاه ته بيرته راتلے شى. د لښکرګاه نه بهر دې ستاسو يو داسې ځائ وى چرته چې تۀ د حاجت دپاره وتلے شې. په خپل سامان کښې يوه بېلچه وساته، او کله چې تۀ بهر کښېنې، نو په هغې سره يوه کنده وکنده او خپل نجاست پرې پټ کړه. ستا پلار ستا د لښکرګاه په مينځ کښې ګرځى چې تا بچ کړى او ستا دُښمنان تا ته حواله کړى، نو ځکه دې ستا لښکرګاه پاکه وى، دې دپاره چې هغه ستا په مينځ کښې کومه بې حيا شے ونۀ وينى او ستا نه مخ وانۀ ړوى.

د ګډ ژوند دپاره قانونونه

هغه غُلام چې د خپل مالِک نه تا ته وتښتى، هغه خپل مالِک ته مۀ حواله کوه. هغه دې تا سره، ستا په مينځ کښې اوسېږى، ستا په کومه ښار کښې چې هغه خوښ کړى، چرته چې ورته ښۀ ښکارى. هغۀ سره بد سلوک مۀ کوه.

د اِسرائيل هيڅ لور دې د بُت خانې فاحشه نۀ وى، او د اِسرائيل هيڅ زوئ دې د بُت خانې فاحش نۀ وى. a a v17 ”د بُت خانې فاحشه“ د بُتانو د عبادت سره تړلې وه چې د زرخېزۍ دپاره به کېدو، دا عامه زناکارى نۀ وه — دې رواج کښې جنسى عمل د بُتانو د مذهب سره ګډېدو، او زمونږ پلار دا د خپلو بچو په مينځ کښې منع کوى. د فاحشې اُجرت يا د سپى کمائى د کومې نذر په پوره کولو کښې د خپل پلار کور ته مۀ راوړه — دا دواړه ستا پلار ته مکروه دى. b b v18 دلته ”سپے“ د بُت خانې د نارينه فاحش دپاره عام لفظ دے، او د هغۀ کمائى هم د فاحشې د کمائۍ په شان د نذرانې په توګه منع ده.

د خپل ورور نه سود مۀ اخله — نۀ په پيسو، نۀ په خوراک، او نۀ په بل کوم شى چې پور ورکړې. د پردى نه سود اخيستے شې، خو د خپل ورور نه نه، دې دپاره چې ستا پلار ستا په هر هغه کار کښې چې لاس پرې اچوې برکت درکړى، په هغه مُلک کښې چې تۀ د قبضې دپاره ورننوځې.

کله چې تۀ خپل پلار ته کومه نذر ومنې، نو د هغې په پوره کولو کښې ځنډ مۀ کوه، ځکه چې ستا پلار به ضرور ستا نه د هغې طلب کوى، او دا به په تا ګناه وى. خو کۀ تۀ د نذر منلو نه ډډه وکړې، نو تۀ به د ګناه مجرم نۀ يې. څۀ چې تۀ خپل پلار ته نذر منې، هغه ساته او پوره کوه، تا دا په خپله خوښه، په خپله خولۀ وئيلى وُو. کله چې تۀ د خپل ګاونډى انګورو باغ ته ننوځې، نو څومره انګور چې خوښ دې وى، مړه خېټه يې خوړلے شې، خو په خپل لوښى کښې يې هيڅ مۀ اچوه. کله چې تۀ د خپل ګاونډى ولاړو فصلونو ته ننوځې، نو په خپل لاس سره وږى شکولے شې، خو د خپل ګاونډى په ولاړ فصل کښې لور مۀ چلوه.