تثنیه 23

23 ¹هیچ مردی که بیضه‌هایش کوبیده یا آلتش بریده شده باشد، نمی‌تواند به جماعتِ پدر ما درآید. ²هیچ‌کس که حرام‌زاده باشد، نمی‌تواند به جماعتِ پدر ما درآید؛ نسل او نیز، حتی تا نسل دهم، نمی‌تواند به جماعتِ پدر ما درآید. ³هیچ عَمّونی یا موآبی نمی‌تواند به جماعتِ پدر ما درآید؛ حتی تا نسل دهم، هیچ‌یک از آنان هرگز نمی‌تواند به جماعتِ پدر ما درآید. ⁴زیرا هنگامی که از مصر بیرون می‌آمدید، در راه با نان و آب به پیشوازتان نیامدند، و بلعام پسر بِعور را از فَتور واقع در بین‌النهرین اجیر کردند تا شما را لعنت کند. ⁵اما پدرتان نخواست به بلعام گوش دهد، و لعنت را برای شما به برکت بدل ساخت، زیرا پدرتان شما را دوست می‌داشت. ⁶در تمام روزهای خود، هرگز در پیِ صلح یا کامیابیِ آنان مباشید. ⁷اَدومی را خوار مشمار، زیرا او برادرِ توست. مصری را خوار مشمار، زیرا در سرزمین او غریب بودی. ⁸فرزندانی که در نسل سوم برای آنان زاده شوند، می‌توانند به جماعتِ پدر ما درآیند.

قدّوسیت در اردوگاه

⁹چون همچون اردوگاهی به مقابله با دشمنانت بیرون روی، خود را از هر چیز پلید دور نگاه دار. ¹⁰اگر مردی در میان شما از انزالِ شبانه ناپاک شده باشد، باید به بیرون از اردوگاه برود و دیگر به آن درنیاید. ¹¹چون شامگاه نزدیک شود، باید خود را با آب بشوید؛ و به هنگام غروب آفتاب می‌تواند به اردوگاه بازگردد. ¹²باید در بیرون از اردوگاه جایی داشته باشی که برای قضای حاجت به آنجا بروی. ¹³در میان ساز و برگت بیلچه‌ای نگاه دار. چون در بیرون بنشینی، با آن گودالی بکَن و مدفوعت را بپوشان. ¹⁴زیرا پدرتان در میان اردوگاه شما گام برمی‌دارد تا شما را برهاند و دشمنانتان را به دستتان تسلیم کند؛ پس اردوگاه شما باید مقدّس باشد، مبادا چیزی ناشایست در میان شما ببیند و از شما روی بگرداند.

قوانینی برای زندگیِ مشترک

¹⁵غلامی را که از نزد اربابش نزد تو گریخته است، به اربابش تسلیم مکن. ¹⁶او در میان شما، با شما ساکن شود، در هر یک از شهرهایت که برگزیند، در هر جا که او را خوش آید. بر او ستم مکن.

¹⁷هیچ دختری از اسرائیل نباید فاحشهٔ معبد باشد، و هیچ پسری از اسرائیل نباید روسپیِ معبد باشد. ^a a v17 «فاحشهٔ معبد» به پرستشِ باروریِ بت‌پرستانه پیوند داشت، نه روسپی‌گریِ معمولی — این کار آمیزش را با دینِ بت‌پرستی درمی‌آمیخت، و پدر ما آن را در میان فرزندانش منع می‌فرماید. ¹⁸مزدِ فاحشه یا دستمزدِ سگ را برای هیچ نذری به خانهٔ پدرت میاور — هر دو در نظرِ پدرت نفرت‌انگیزند. ^b b v18 «سگ» در اینجا اصطلاحی است برای روسپیِ مذکرِ معبد؛ دستمزد او نیز، همچون مزدِ فاحشه، به‌عنوان هدیه ممنوع است.

¹⁹از برادرت بهره مگیر — نه بر پول، نه بر خوراک، و نه بر هر چیز دیگری که به قرض داده می‌شود. ²⁰از بیگانه بهره بگیر، اما نه از برادرت، تا پدرت در سرزمینی که برای تصرفش داخل می‌شوی، هر آنچه دست به آن بزنی برکت دهد.

²¹چون برای پدرت نذری کنی، در ادایِ آن تأخیر مکن، زیرا پدرت به‌یقین آن را از تو خواهد طلبید، و در تو گناه خواهد بود. ²²اما اگر از نذر کردن خودداری کنی، به گناه محکوم نخواهی بود. ²³آنچه را به پدرت نذر می‌کنی، نگاه دار و به جای آور؛ زیرا آن را به دلخواه، با دهانِ خودت بر زبان آورده‌ای. ²⁴چون به تاکستانِ همسایه‌ات درآیی، می‌توانی هر قدر که بخواهی از انگور سیر بخوری، اما هیچ در ظرفِ خود مگذار. ²⁵چون به کشتزارِ غلهٔ بر پا ایستادهٔ همسایه‌ات درآیی، می‌توانی خوشه‌ها را به دست بچینی، اما نباید داس بر غلهٔ بر پا ایستادهٔ همسایه‌ات بزنی.