Dwanaście kamieni na pamiątkę Ojca
Na słowo naszego Ojca dwunastu mężczyzn wynosi z koryta rzeki dwanaście kamieni, by w Gilgal postawić z nich znak. Powód dotyczy wyłącznie przyszłości: pewnego dnia dzieci zapytają, co znaczą te kamienie, a rodzice będą mieli coś namacalnego, na co mogą wskazać.
4 1Gdy cały naród skończył przeprawę przez Jordan, nasz Ojciec powiedział do Jozuego:
2„Weźcie spośród ludu dwunastu mężczyzn, po jednym z każdego plemienia. 3Rozkaż im: «Weźcie stąd, ze środka Jordanu, z miejsca, gdzie mocno stały stopy kapłanów, dwanaście kamieni, przenieście je ze sobą i połóżcie w obozie, gdzie będziecie spać tej nocy».”
4Jozue wezwał więc dwunastu mężczyzn, których wyznaczył spośród synów Izraela, po jednym z każdego plemienia. 5Powiedział im: „Przejdźcie przed arką waszego Ojca na środek Jordanu i niech każdy z was weźmie na ramię jeden kamień — po jednym dla każdego plemienia synów Izraela, 6aby to było znakiem pośród was. Gdy w przyszłości wasze dzieci zapytają: «Co znaczą dla was te kamienie?», 7powiecie im, że wody Jordanu zostały odcięte przed arką przymierza naszego Ojca. Gdy przechodziła przez Jordan, wody Jordanu zostały odcięte. Te kamienie będą dla ludu Izraela pamiątką na wieki.”
8Izraelici zrobili tak, jak rozkazał Jozue: wzięli ze środka Jordanu dwanaście kamieni, po jednym dla każdego plemienia Izraela, jak nasz Ojciec powiedział Jozuemu, zanieśli je do swojego obozu i tam je położyli. 9Jozue ustawił też dwanaście kamieni w środku Jordanu, na miejscu, gdzie stały stopy kapłanów niosących arkę przymierza; pozostają tam do dziś. 10Kapłani niosący arkę stali w środku Jordanu, dopóki nie dokonało się wszystko, co nasz Ojciec rozkazał Jozuemu powiedzieć ludowi — tak jak Mojżesz rozkazał Jozuemu. Lud przeszedł szybko. 11Gdy cały lud skończył przeprawę, arka naszego Ojca i kapłani przeszli przed ludem. 12Synowie Rubena, synowie Gada i połowa plemienia Manassesa przeszli uzbrojeni przed ludem Izraela, jak powiedział im Mojżesz. 13Około czterdziestu tysięcy uzbrojonych do bitwy przeszło przed naszym Ojcem na wojnę, na równiny Jerycha. 14Tego dnia nasz Ojciec wywyższył Jozuego w oczach całego Izraela; czcili go, jak czcili Mojżesza, przez całe jego życie.
15Potem nasz Ojciec powiedział do Jozuego:
16„Rozkaż kapłanom niosącym arkę świadectwa, aby wyszli z Jordanu.”
17Jozue rozkazał więc kapłanom: „Wyjdźcie z Jordanu.” 18Gdy kapłani niosący arkę przymierza naszego Ojca wyszli ze środka Jordanu i ich stopy dotknęły suchego lądu, wody Jordanu wróciły na swoje miejsce i wezbrały ponad wszystkie jego brzegi jak przedtem.
19Lud wyszedł z Jordanu dziesiątego dnia pierwszego miesiąca i rozbił obóz w Gilgal, na wschodnim skraju Jerycha. 20Te dwanaście kamieni, które wzięli z Jordanu, Jozue ustawił w Gilgal. 21Powiedział Izraelitom: „W przyszłości, gdy wasze dzieci zapytają swoich ojców: «Co znaczą te kamienie?», 22powiecie swoim dzieciom: «Izrael przeszedł ten Jordan po suchej ziemi». 23Bo wasz Ojciec osuszył wody Jordanu przed wami, aż się przeprawiliście, tak jak wasz Ojciec osuszył Morze Czerwone przed nami, aż się przeprawiliśmy, 24aby wszystkie ludy ziemi poznały, że ręka naszego Ojca jest potężna, i abyście zawsze czcili waszego Ojca.”