یوشع 4

4 ¹چون تمامیِ قوم از اردن گذشتند، پدر ما به یوشع گفت:

²«دوازده مرد از میان قوم برگزینید، از هر قبیله یک مرد. ³به ایشان فرمان دهید: ‹دوازده سنگ از اینجا، از میانِ اردن، از جایی که پایهای کاهنان استوار ایستاد، بردارید و آنها را با خود ببرید و در اردوگاهی که امشب در آن می‌خوابید، بگذارید.›»

⁴پس یوشع آن دوازده مرد را که از بنی‌اسرائیل تعیین شده بودند، از هر قبیله یکی، فراخواند. ⁵به ایشان گفت: «پیشاپیشِ صندوقِ پدرِ خود به میانِ اردن بگذرید، و هر یک از شما سنگی بردارید و بر دوشِ خود بگذارید — یک سنگ برای هر قبیله از بنی‌اسرائیل، ⁶تا این در میان شما نشانه‌ای باشد. چون در آینده فرزندانتان بپرسند: ‹این سنگها برای شما چه معنایی دارد؟› ⁷به ایشان بگویید: آبهای اردن پیشِ صندوقِ عهدِ پدر ما قطع شد. چون از اردن گذشت، آبهای اردن قطع گردید. این سنگها تا به ابد برای قومِ اسرائیل یادگاری خواهد بود.»

⁸بنی‌اسرائیل چنانکه یوشع فرمان داده بود کردند: دوازده سنگ از میانِ اردن برداشتند، از هر قبیلهٔ اسرائیل یکی، همان‌گونه که پدر ما به یوشع گفته بود، و آنها را به اردوگاه خود بردند و در آنجا گذاشتند. ⁹یوشع نیز دوازده سنگ در میانِ اردن، در جایی که پایهای کاهنانِ حاملِ صندوقِ عهد ایستاده بود، برپا داشت؛ و تا به امروز در آنجا باقی است. ¹⁰کاهنانی که صندوق را حمل می‌کردند در میانِ اردن ایستادند تا هر آنچه پدر ما به یوشع فرمان داده بود تا به قوم بگوید، به انجام رسید — درست همان‌گونه که موسی به یوشع فرمان داده بود. و قوم به‌شتاب گذشتند. ¹¹چون تمامیِ قوم گذشتند، صندوقِ پدر ما و کاهنان پیشاپیشِ قوم گذشتند. ¹²پسرانِ رئوبین و پسرانِ جاد و نیمهٔ قبیلهٔ منسی مسلح، پیشاپیشِ قومِ اسرائیل گذشتند، چنانکه موسی به ایشان گفته بود. ¹³نزدیک به چهل هزار تن، مسلح برای جنگ، پیشِ روی پدر ما برای نبرد، به دشتهای اریحا گذشتند. ¹⁴در آن روز پدر ما یوشع را در نظرِ تمامیِ اسرائیل بزرگ ساخت؛ و او را در همهٔ روزهای عمرش حرمت نهادند، چنانکه موسی را حرمت نهاده بودند.

¹⁵آنگاه پدر ما به یوشع گفت:

¹⁶«به کاهنانِ حاملِ صندوقِ شهادت فرمان بده که از اردن بالا آیند.»

¹⁷پس یوشع به کاهنان فرمان داد: «از اردن بالا آیید.» ¹⁸و چون کاهنانِ حاملِ صندوقِ عهدِ پدر ما از میانِ اردن بالا آمدند و کفِ پایهایشان به خشکی رسید، آبهای اردن به جای خود بازگشت و مانند پیش بر تمامیِ کناره‌هایش جاری شد.

¹⁹قوم در روزِ دهمِ ماهِ اول از اردن بالا آمدند و در جِلجال، در کرانهٔ شرقیِ اریحا، اردو زدند. ²⁰و یوشع آن دوازده سنگ را که از اردن برگرفته بودند، در جِلجال برپا داشت. ²¹و به بنی‌اسرائیل گفت: «در روزهای آینده، چون فرزندانتان از پدرانِ خود بپرسند: ‹این سنگها چه معنایی دارد؟› ²²به فرزندانِ خود بگویید: ‹اسرائیل از این اردن بر خشکی گذشت.› ²³زیرا پدرِ شما آبهای اردن را پیشِ روی شما خشکانید تا گذشتید، همان‌گونه که پدرِ شما دریای سرخ را پیشِ روی ما خشکانید تا گذشتیم، ²⁴تا همهٔ قومهای زمین بدانند که دستِ پدر ما تواناست، و تا شما همیشه پدرِ خود را حرمت نهید.»