Diwanzdeh Kevir ji bo Bîranîna Bav

Bi gotina Bavê me, diwanzdeh mêr diwanzdeh keviran ji nav Urdunê derdixin ku li Gilgalê bîranînekê ava bikin. Sedema ku tê dayîn bi temamî li ser pêşerojê ye: rojekê zarok wê bipirsin ev kevir çi ne, û dê û bavê wan wê tiştekî berbiçav hebe ku nîşan bidin.

Bavê me di ayetan de dipeyive 2–3, 16

Beş 4.

Gava hemû gel ji derbasbûna Urdunê xilas bû, Bavê me ji Yêşû re got:

“Ji gel diwanzdeh mêran hilde, ji her eşîretê mêrekî. Ferman li wan bike: ‘Ji vir, ji nav Urdunê, ji cihê ku lingên kahînan lê rawestiyane, diwanzdeh keviran hildin; wan bi xwe re derbas bikin û li wargehê ku hûn îşev lê radizên deynin.’”

Loma Yêşû diwanzdeh mêrên ku ji kurên Îsraêl hatibûn tayînkirin gazî kir, ji her eşîretê yek. Wî ji wan re got: “Li pêşiya sindoqa Bavê xwe ber bi nav Urdunê ve derbas bibin, her yek ji we kevirekî hilde û li ser milê xwe hilgire—ji bo her eşîretek ji kurên Îsraêl yek, ji bo ku ev di nav we de bibe nîşanek: gava zarokên we paşê bipirsin: ‘Ev kevir ji we re çi ne?’ ji wan re bêjin: avên Urdunê li pêşiya sindoqa peymana Bavê me qut bûn. Gava ew ji Urdunê derbas bû, avên Urdunê qut bûn. Ev kevir wê her û her ji bo gelê Îsraêl bibin bîranîn.”

Îsraêliyan wek ku Yêşû ferman kir, kir: wan ji nav Urdunê diwanzdeh kevir hildan, ji her eşîretek Îsraêl yek, wek ku Bavê me ji Yêşû re gotibû, ew birin wargeha xwe û li wir danîn. Yêşû diwanzdeh kevir jî li nav Urdunê, li cihê ku lingên kahînên hilgirên sindoqa peymanê lê rawestabûn, çikandin; ew heta îro li wir in. Kahînên hilgirên sindoqê li nav Urdunê rawestan, heta ku her tiştê ku Bavê me ferman li Yêşû kiribû ku ji gel re bêje, xilas bû—wek ku Mûsa ferman li Yêşû kiribû. Gel bi lez derbas bû. Gava hemû gel ji derbasbûnê xilas bû, sindoqa Bavê me û kahîn li pêşiya gel derbas bûn. Kurên Rûben, kurên Gad û nîv-eşîreta Menaşe bi çek li pêşiya gelê Îsraêl derbas bûn, wek ku Mûsa ji wan re gotibû. Nêzî 40,000 kesên ku ji bo şer çekdar bûn, li pêşiya Bavê me ji bo cengê, ber bi deştên Erîhayê ve derbas bûn. Wê rojê Bavê me Yêşû li ber çavên hemû Îsraêl mezin kir; wan tevahiya jiyana wî, wek ku rêza Mûsa girtibûn, rêza wî girtin.

Paşê Bavê me ji Yêşû re got:

“Ferman li kahînên hilgirên sindoqa şahidiyê bike ku ji Urdunê derkevin.”

Loma Yêşû ferman li kahînan kir: “Ji Urdunê derkevin.” Gava kahînên hilgirên sindoqa peymana Bavê me ji nav Urdunê derketin û lingên wan bi erda hişk ket, avên Urdunê vegeriyan cihê xwe, û wek berê li ser hemû peravên wê herikîn.

Gel di roja dehemîn a meha yekemîn de ji Urdunê derket û li Gilgalê, li aliyê rojhilatê Erîhayê, wargeh danî. Yêşû ew diwanzdeh keviran li Gilgalê çikandin—ewên ku wan ji Urdunê hilgirtibûn. Wî ji Îsraêliyan re got: “Di rojên bên de, gava zarokên we ji bavên xwe bipirsin: ‘Wateya van keviran çi ye?’ ji zarokên xwe re bêjin: ‘Îsraêl li ser erda hişk ji vê Urdunê derbas bû.’ Çimkî Bavê we avên Urdunê li pêşiya we hişk kirin heta ku hûn derbas bûn, wek ku Bavê we Behra Sor li pêşiya me hişk kir heta ku em derbas bûn, ji bo ku hemû gelên dinyayê bizanin ku destê Bavê me bi hêz e, û ji bo ku hûn her û her rêza Bavê xwe bigirin.”