رومیان 13

13 ¹همه باید تسلیمِ صاحبان قدرت باشند، زیرا هیچ اقتداری جز از پدر ما وجود ندارد، و آنها که هستند از سوی پدر ما برقرار شده‌اند. ²پس هر که با اقتدار مخالفت کند، با آنچه پدر ما مقرر داشته مخالفت می‌ورزد، و مخالفان بر خویشتن داوری می‌آورند. ³حاکمان برای کارهای نیک تهدید به شمار نمی‌روند، بلکه تنها برای کارهای بد. آیا می‌خواهی از اقتدار نترسی؟ نیکی کن، و تأییدِ او را به دست خواهی آورد. ⁴او خادمِ پدر ماست، برای خیرِ تو. اما اگر بدی کنی، بترس—چراکه شمشیر را بی‌جهت حمل نمی‌کند. او خادمِ پدر ماست، انتقام‌گیرنده‌ای که غضب را بر بدکار فرود می‌آورد. ⁵پس باید تسلیم شوی، نه تنها برای پرهیز از مجازات، بلکه به‌خاطرِ وجدان نیز. ⁶به همین سبب است که مالیات می‌پردازید، زیرا صاحبان قدرت خدمتگزارانِ پدر ما هستند و به همین کار سرسپرده‌اند. ⁷هر چه را که بر گردنتان است بپردازید: مالیات به آن که مالیات، عوارض به آن که عوارض، احترام به آن که احترام، و حرمت به آن که حرمت طلب می‌کند.

محبت، شریعت را به کمال می‌رساند

⁸به هیچ‌کس هیچ بدهکار مباشید، جز به محبت به یکدیگر، زیرا هر که دیگری را محبت کند، شریعت را به کمال رسانده است.

⁹زیرا احکام—«زنا مکن، قتل مکن، دزدی مکن، طمع مورز»—و هر حکم دیگری، در یک کلام خلاصه می‌شوند: «همسایه‌ات را همچون خویشتن محبت کن.»

¹⁰محبت به همسایه بدی نمی‌کند؛ پس محبت، تحققِ کاملِ شریعت است.

¹¹این را انجام دهید، حالی که این زمان را می‌شناسید: ساعت آن فرارسیده که از خواب بیدار شوید—زیرا نجاتِ ما اکنون نزدیک‌تر است از آن هنگام که نخست ایمان آوردیم. ¹²شب رو به پایان است و روز نزدیک شده. پس بیایید کارهای تاریکی را از خود بیفکنیم و اسلحهٔ نور را در بر کنیم. ¹³بیایید شایسته زندگی کنیم، چنان‌که در روشناییِ روز: نه در عیّاشی و مستی، نه در گناهِ جنسی و بی‌عفتی، نه در نزاع و حسادت. ¹⁴بلکه خداوند عیسی مسیح را در بر کنید، و برای ارضای امیالِ طبیعتِ گناه‌آلود، هیچ تدبیری میندیشید.