بازگشت قوم پدر به وطن
فهرست تبعیدیانِ بازگشته، طایفه به طایفه و شهر به شهر، کاهنان، لاویان، سرایندگان و خادمان معبد، روی هم ۴۲٬۳۶۰ نفر. برخی نمیتوانند نسب خود را ثابت کنند و از خوراک کاهنی بازداشته میشوند. چون به خانهٔ ویرانِ پدر ما میرسند، سران با گشادهدستی برای بازسازی هدیه میدهند.
2 1اینها مردمان آن ولایتاند که از اسارت بازگشتند، همان کسانی که نبوکدنصر، پادشاه بابل، به بابل تبعید کرده بود. آنان به اورشلیم و یهودا بازگشتند، هر یک به شهر خویش. 2ایشان همراه زروبابل، یشوع، نحمیا، سرایا، رعیلایا، مردخای، بلشان، مسفار، بغوای، رحوم و بعنه آمدند. شمار مردان اسرائیل چنین بود:
3پسران فرعوش، دو هزار و صد و هفتاد و دو؛ 4پسران شفطیا، سیصد و هفتاد و دو؛ 5پسران آرح، هفتصد و هفتاد و پنج؛ 6پسران فحتموآب، یعنی پسران یشوع و یوآب، دو هزار و هشتصد و دوازده؛ 7پسران عیلام، یک هزار و دویست و پنجاه و چهار؛ 8پسران زتو، نهصد و چهل و پنج؛ 9پسران زکای، هفتصد و شصت؛ 10پسران بانی، ششصد و چهل و دو؛ 11پسران بابای، ششصد و بیست و سه؛ 12پسران عزجد، یک هزار و دویست و بیست و دو؛ 13پسران ادونیقام، ششصد و شصت و شش؛ 14پسران بغوای، دو هزار و پنجاه و شش؛ 15پسران عادین، چهارصد و پنجاه و چهار؛ 16پسران آطیر، یعنی از خاندان حِزقیا، نود و هشت؛ 17پسران بیصای، سیصد و بیست و سه؛ 18پسران یوره، صد و دوازده؛ 19پسران حاشوم، دویست و بیست و سه؛ 20پسران جِبّار، نود و پنج؛ 21مردان بیتلحم، صد و بیست و سه؛ 22مردان نطوفه، پنجاه و شش؛ 23مردان عناتوت، صد و بیست و هشت؛ 24مردان عزموت، چهل و دو؛ 25مردان قریتعاریم، کفیره و بئیروت، هفتصد و چهل و سه؛ 26مردان رامه و جِبَع، ششصد و بیست و یک؛ 27مردان مِخماس، صد و بیست و دو؛ 28مردان بیتئیل و عای، دویست و بیست و سه؛ 29مردان نبو، پنجاه و دو؛ 30مردان مغبیش، صد و پنجاه و شش؛ 31پسران عیلامِ دیگر، یک هزار و دویست و پنجاه و چهار؛ 32پسران حاریم، سیصد و بیست؛ 33مردان لود، حادید و اونو، هفتصد و بیست و پنج؛ 34مردان اریحا، سیصد و چهل و پنج؛ 35مردان سنائه، سه هزار و ششصد و سی.
36کاهنان: پسران یدعیا، از خاندان یشوع، نهصد و هفتاد و سه؛ 37پسران اِمّیر، یک هزار و پنجاه و دو؛ 38پسران فشحور، یک هزار و دویست و چهل و هفت؛ 39پسران حاریم، یک هزار و هفده.
40لاویان: پسران یشوع و قدمیئیل، از پسران هودویا، هفتاد و چهار. 41سرایندگان: پسران آساف، صد و بیست و هشت. 42دربانان: نسل شلوم، آطیر، طلمون، عقوب، حطیطا و شوبای، جمعاً صد و سی و نه.
43خادمان خانهٔ خدا: پسران صیحا، پسران حسوفا، پسران طبّاعوت، 44پسران قیروس، پسران سیعها، پسران فادون، 45پسران لبانه، پسران حجابه، پسران عقوب، 46پسران حاجاب، پسران شملای، پسران حانان، 47پسران جدیل، پسران جاحر، پسران رآیا، 48پسران رصین، پسران نقودا، پسران جزام، 49پسران عزّا، پسران فاسیح، پسران بیسای، 50پسران اسنه، پسران معونیم، پسران نفوسیم، 51پسران بقبوق، پسران حقوفا، پسران حرحور، 52پسران بصلوت، پسران محیدا، پسران حرشا، 53پسران برقوس، پسران سیسرا، پسران تامح، 54پسران نصیح و پسران حطیفا.
55پسران خادمان سلیمان: پسران سوطای، پسران هصوفرت، پسران فرودا، 56پسران یعله، پسران درقون، پسران جدیل، 57پسران شفطیا، پسران حطیل، پسران فوخِرِتحَظِبائیم و پسران آمی. 58همهٔ خادمان خانهٔ خدا و پسران خادمان سلیمان، سیصد و نود و دو تن بودند.
59و اینها کسانی بودند که از تلمِلَح، تلحَرشا، کروب، ادّان و اِمّیر برآمدند، اما نتوانستند ثابت کنند که خود یا خاندانشان از اسرائیلاند: 60پسران دلایا، پسران طوبیا و پسران نقودا، ششصد و پنجاه و دو. 61و از پسران کاهنان: پسران حبایا، پسران هقوص و پسران برزلای، که دختری از برزلای جلعادی را به زنی گرفت و به نام آن خاندان خوانده شد. 62اینها در میان نسبنامهها به دنبال نام خود گشتند، اما نیافتند؛ پس همچون ناپاک از کهانت کنار گذاشته شدند. 63و والی به ایشان گفت که از قدسالاقداس نخورند تا کاهنی با اوریم و تُمّیم برخیزد. a a v63 اوریم و تُمّیم اشیائی مقدّس بودند که کاهن اعظم آنها را حمل میکرد و برای طلبیدن هدایت خدا در تصمیمهای رسمی از آنها استفاده میشد.
64شمار تمامی این جماعت روی هم رفته چهل و دو هزار و سیصد و شصت تن بود، 65جدا از غلامان و کنیزانشان که هفت هزار و سیصد و سی و هفت تن بودند؛ و ایشان را دویست سرایندهٔ مرد و زن بود. 66اسبانشان هفتصد و سی و شش، قاطرانشان دویست و چهل و پنج، 67شترانشان چهارصد و سی و پنج و الاغانشان شش هزار و هفتصد و بیست بود.
68چون به خانهٔ پدر ما در اورشلیم رسیدند، برخی از سران خاندانها هدایای داوطلبانه برای خانهٔ پدر ما تقدیم کردند تا آن را در جای خود از نو بنا کنند. 69بر حسب توانایی خود، شصت و یک هزار سکهٔ طلا و نزدیک به شش هزار و دویست و پنجاه پیمانه نقره و صد ردای کاهنان به خزانهٔ کار دادند.
70پس کاهنان، لاویان، برخی از قوم، سرایندگان، دربانان و خادمان خانهٔ خدا در شهرهای خود ساکن شدند، و تمامی اسرائیل در شهرهای خویش.