પિતાના લોકો ઘેર પાછા આવે છે

પાછા ફરતા બંદીવાનોની નોંધ, કુટુંબ પ્રમાણે અને નગર પ્રમાણે: યાજકો, લેવીઓ, ગાયકો અને મંદિરના સેવકો, કુલ 42,360. કેટલાક પોતાનો વંશ સાબિત કરી શકતા નથી, તેથી તેઓને યાજકોના ખોરાકથી દૂર રખાય છે. આપણા પિતાના ખંડેર ઘરે પહોંચીને આગેવાનો પુનર્નિર્માણ માટે ઉદારતાથી આપે છે.

અધ્યાય 2.

બાબિલના રાજા નબૂખાદનેસ્સારે જેમને બાબિલમાં બંદીવાન કરીને લઈ ગયા હતા, તે બંદીવાસમાંથી પાછા આવેલા પ્રાંતના લોકો આ છે. તેઓ યરુશાલેમ તથા યહૂદિયામાં, દરેક પોતપોતાના નગરમાં પાછા ફર્યા. તેઓ ઝરુબ્બાબેલ, યેશૂઆ, નહેમ્યા, સરાયા, રેએલાયા, મોર્દખાય, બિલ્શાન, મિસ્પાર, બિગ્વાય, રહૂમ તથા બાઅનાની સાથે આવ્યા. ઇઝરાયલના માણસોની ગણતરી આ પ્રમાણે છે:

પારોશના વંશજો, 2,172; શફાટયાના વંશજો, 372; આરાહના વંશજો, 775; પાહાથ-મોઆબના વંશજો, એટલે યેશૂઆ તથા યોઆબના વંશજો, 2,812; એલામના વંશજો, 1,254; ઝાત્તૂના વંશજો, 945; ઝાક્કાયના વંશજો, 760; બાનીના વંશજો, 642; બેબાયના વંશજો, 623; આઝગાદના વંશજો, 1,222; અદોનીકામના વંશજો, 666; બિગ્વાયના વંશજો, 2,056; આદીનના વંશજો, 454; આટેરના વંશજો, એટલે હિઝકિયાના, 98; બેસાયના વંશજો, 323; યોરાના વંશજો, 112; હાશૂમના વંશજો, 223; ગિબ્બારના વંશજો, 95; બેથલેહેમના માણસો, 123; નટોફાના માણસો, 56; અનાથોથના માણસો, 128; આઝ્માવેથના માણસો, 42; કિર્યાથ-આરીમ, કફીરા તથા બેરોથના માણસો, 743; રામા તથા ગેબાના માણસો, 621; મિખ્માસના માણસો, 122; બેથેલ તથા આયના માણસો, 223; નબોના માણસો, 52; માગ્બીશના માણસો, 156; બીજા એલામના વંશજો, 1,254; હારીમના વંશજો, 320; લોદ, હાદીદ તથા ઓનોના માણસો, 725; યરીખોના માણસો, 345; સનાઆના માણસો, 3,630.

યાજકો: યેશૂઆના ઘરના યદાયાના વંશજો, 973; ઇમ્મેરના વંશજો, 1,052; પાશહૂરના વંશજો, 1,247; હારીમના વંશજો, 1,017.

લેવીઓ: હોદાવ્યાના વંશજોમાંના યેશૂઆ તથા કાદ્મીએલના વંશજો, 74. ગવૈયાઓ: આસાફના વંશજો, 128. દ્વારપાળો: શાલ્લૂમ, આટેર, ટાલ્મોન, આક્કૂબ, હટીટા તથા શોબાયના વંશજો—કુલ 139.

ભક્તિસ્થાનના સેવકો: ઝીહાના વંશજો, હસૂફાના વંશજો, ટાબ્બાઓથના વંશજો, કેરોસના વંશજો, સીઅહાના વંશજો, પાદોનના વંશજો, લબાનાના વંશજો, હગાબાના વંશજો, આક્કૂબના વંશજો, હાગાબના વંશજો, શામ્લાયના વંશજો, હાનાનના વંશજો, ગિદ્દેલના વંશજો, ગાહારના વંશજો, રાયાના વંશજો, રસીનના વંશજો, નકોદાના વંશજો, ગાઝ્ઝામના વંશજો, ઉઝ્ઝાના વંશજો, પાસેઆના વંશજો, બેસાયના વંશજો, આસ્નાના વંશજો, મેઉનીમના વંશજો, નફીસીમના વંશજો, બાકબૂકના વંશજો, હકૂફાના વંશજો, હારહૂરના વંશજો, બાસ્લૂથના વંશજો, મહીદાના વંશજો, હારશાના વંશજો, બાર્કોસના વંશજો, સીસરાના વંશજો, તેમાહના વંશજો, નસીઆના વંશજો તથા હટીફાના વંશજો.

સુલેમાનના સેવકોના વંશજો: સોટાયના વંશજો, હસ્સોફેરેથના વંશજો, પરૂદાના વંશજો, યાઅલાના વંશજો, દાર્કોનના વંશજો, ગિદ્દેલના વંશજો, શફાટયાના વંશજો, હાટ્ટીલના વંશજો, પોખેરેથ-હાસ્સબાઈમના વંશજો તથા આમીના વંશજો. ભક્તિસ્થાનના સર્વ સેવકો તથા સુલેમાનના સેવકોના વંશજો મળીને 392 હતા.

આ લોકો તેલ-મેલાહ, તેલ-હારશા, કરૂબ, આદ્દાન તથા ઇમ્મેરથી આવ્યા, પણ પોતે કે પોતાનાં કુટુંબો ઇઝરાયલી છે એ તેઓ સાબિત કરી શક્યા નહિ: દલાયાના વંશજો, ટોબિયાના વંશજો તથા નકોદાના વંશજો, 652. યાજકોના વંશજોમાંથી: હબાયાના વંશજો, હાક્કોસના વંશજો તથા બાર્ઝિલ્લાયના વંશજો, જેણે ગિલ્યાદી બાર્ઝિલ્લાયની એક દીકરી સાથે લગ્ન કરીને તે કુટુંબનું નામ ધારણ કર્યું હતું. તેઓએ પોતાનાં નામ વંશાવળીના દસ્તાવેજોમાં શોધ્યાં, પણ મળ્યાં નહિ; તેથી અશુદ્ધ ગણીને તેઓને યાજકપદમાંથી કાઢી મૂકવામાં આવ્યા. રાજ્યપાલે તેઓને કહ્યું કે જ્યાં સુધી ઉરીમ તથા તુમ્મીમ સાથે કોઈ યાજક ઊભો ન થાય, ત્યાં સુધી તેઓ પરમપવિત્ર ભોજન ન ખાય. ^a

આખી સભા મળીને 42,360 ની સંખ્યામાં હતી, આ ઉપરાંત તેઓના દાસ તથા દાસીઓ 7,337 હતાં; અને તેઓની પાસે 200 ગવૈયા તથા ગવૈયણો હતાં. તેઓના ઘોડા 736, તેઓનાં ખચ્ચર 245, તેઓનાં ઊંટ 435 તથા તેઓનાં ગધેડાં 6,720 હતાં.

જ્યારે તેઓ યરુશાલેમમાં આપણા પિતાના ઘરે પહોંચ્યા, ત્યારે કેટલાક કુટુંબના મુખીઓએ આપણા પિતાના ઘરને તેની જગ્યાએ ફરી બાંધવા માટે સ્વૈચ્છિક અર્પણો આપ્યાં. પોતપોતાની શક્તિ પ્રમાણે તેઓએ કામના ભંડારમાં 61,000 સોનાના સિક્કા, આશરે 6,250 રતલ ચાંદી તથા યાજકોનાં સો વસ્ત્ર આપ્યાં.

યાજકો, લેવીઓ, કેટલાક લોકો, ગવૈયાઓ, દ્વારપાળો તથા ભક્તિસ્થાનના સેવકો પોતપોતાનાં નગરોમાં વસ્યા—સમગ્ર ઇઝરાયલ પોતપોતાનાં નગરોમાં વસ્યું.