Η αληθινή αξία βρίσκεται στον Χριστό
Ο Παύλος απαριθμεί τα διαπιστευτήριά του, φυλή, εκπαίδευση και άμεμπτη πορεία κάτω από τον νόμο, και έπειτα αποκαλεί όλο αυτό το κατάστιχο σκουπίδια μπροστά στη γνώση του Χριστού και στη δικαιοσύνη που έρχεται από τον Πατέρα μας. Προσέχει να πει ότι δεν έχει φτάσει: ξεχνώντας όσα είναι πίσω, τρέχει προς τα εμπρός. Η ιθαγένειά του είναι αλλού.
3 1Τέλος, αδελφοί μου, να χαίρεστε μέσα στον Κύριο. Δεν με κουράζει να σας γράφω ξανά τα ίδια πράγματα, κι εσάς σας προστατεύει.
2Προσέχετε τους σκύλους, προσέχετε τους κακούς εργάτες, προσέχετε αυτούς που κατακόβουν τη σάρκα. a a v2 Ο Παύλος ειρωνεύεται αυτούς που επιμένουν στην περιτομή, ονομάζοντάς τους «κατατομή» — μια σκόπιμη αντιστροφή της λέξης για την περιτομή. 3Εμείς είμαστε η περιτομή — εμείς που λατρεύουμε με το Πνεύμα του Πατέρα μας, καυχιόμαστε για τον Ιησού Χριστό και δεν στηριζόμαστε σε τίποτε σαρκικό, 4αν και εγώ θα μπορούσα να στηριχτώ και στη σάρκα. Αν κάποιος άλλος νομίζει πως μπορεί να στηριχτεί στη σάρκα, εγώ ακόμη περισσότερο: 5Περιτμήθηκα την όγδοη μέρα, Ισραηλίτης από γέννηση, από τη φυλή του Βενιαμίν, Εβραίος από Εβραίους, Φαρισαίος ως προς τον νόμο. 6Ως προς τον ζήλο, καταδίωκα την εκκλησία· ως προς τη δικαιοσύνη που δίνει ο νόμος, άμεμπτος.
7Όμως ό,τι ήταν για μένα κέρδος, τώρα το θεωρώ ζημιά για χάρη του Χριστού. 8Ναι, τα θεωρώ όλα ζημιά μπροστά στην ανεκτίμητη αξία του να γνωρίζω τον Ιησού Χριστό, τον Κύριό μου. Για χάρη του τα έχασα όλα και τα θεωρώ σκουπίδια, για να κερδίσω τον Χριστό, 9και να βρεθώ ενωμένος μαζί του, χωρίς να έχω τη δική μου δικαιοσύνη που προέρχεται από τον νόμο, αλλά εκείνη που έρχεται μέσα από την πίστη στον Χριστό — τη δικαιοσύνη που δίνει ο Πατέρας μας και στηρίζεται στην πίστη, 10για να τον γνωρίσω, να γνωρίσω τη δύναμη της ανάστασής του και να μετέχω στα παθήματά του, γινόμενος όμοιος με αυτόν στον θάνατό του, 11μήπως έτσι φτάσω στην ανάσταση των νεκρών.
12Δεν θέλω να πω πως το πέτυχα κιόλας ή πως έγινα κιόλας τέλειος· αγωνίζομαι όμως να το κατακτήσω, γι’ αυτό άλλωστε με κατέκτησε ο Ιησούς Χριστός. 13Αδελφοί, εγώ δεν θεωρώ πως το έχω κιόλας κατακτήσει. Ένα μόνο κάνω: ξεχνώ αυτά που είναι πίσω και τεντώνομαι προς αυτά που είναι μπροστά, 14τρέχω προς τον στόχο, για το βραβείο της ουράνιας κλήσης που μας απευθύνει ο Πατέρας μας μέσα στον Ιησού Χριστό. 15Όσοι λοιπόν είμαστε ώριμοι, ας σκεφτόμαστε έτσι· κι αν σε κάτι σκέφτεστε διαφορετικά, θα σας το φανερώσει κι αυτό ο Πατέρας μας. 16Ας μείνουμε όμως πιστοί σ’ αυτό που έχουμε κιόλας φτάσει.
17Αδελφοί, όλοι μαζί να με μιμείστε, και να προσέχετε εκείνους που ζουν σύμφωνα με το πρότυπο που έχετε σ’ εμάς. 18Πολλοί ζουν σαν εχθροί του σταυρού του Χριστού — σας το έλεγα συχνά, και τώρα σας το λέω με δάκρυα. 19Το τέλος τους είναι η καταστροφή, θεός τους η κοιλιά, δόξα τους η ντροπή τους, κι ο νους τους προσηλωμένος στα γήινα. 20Εμείς όμως έχουμε την πατρίδα μας στον ουρανό· από εκεί περιμένουμε με λαχτάρα τον σωτήρα μας, τον Κύριο Ιησού Χριστό, 21που θα μεταμορφώσει το ταπεινό μας σώμα, ώστε να γίνει όμοιο με το ένδοξο σώμα του, με τη δύναμη που του υποτάσσει τα πάντα.
