فیلیپیان 3

3 ¹باری، ای برادران و خواهران، در خداوند شاد باشید. نوشتنِ دوبارهٔ همان چیزها برای من زحمتی نیست، و شما را محافظت می‌کند.

²از سگان برحذر باشید، از عاملانِ شرارت برحذر باشید، از آنان که تنِ خویش را مُثله می‌کنند برحذر باشید. ^a a v2 پولُس آنانی را که بر ختنه پافشاری می‌کنند به سُخره می‌گیرد و ایشان را «مُثله‌شدگان» می‌خوانَد — واژگونیِ عمدیِ واژهٔ ختنه. ³ختنه‌شدگانِ حقیقی ماییم—که به‌واسطهٔ روح پدر ما عبادت می‌کنیم، به مسیحْ عیسی فخر می‌ورزیم، و هیچ اعتمادی بر تن نداریم، ⁴هرچند مرا نیز می‌توانست بر تن اعتماد باشد. اگر کسِ دیگری گمان می‌کند که او را بر تن جای اعتماد است، مرا بیشتر است: ⁵در روزِ هشتم ختنه شده؛ اسرائیلی‌زاده، از قبیلهٔ بنیامین؛ عبرانی از عبرانیان؛ و بر حَسَبِ شریعت، فَریسی. ⁶از حیثِ غیرت، آزاردهندهٔ کلیسا؛ و در عدالتِ شریعت، بی‌عیب.

⁷امّا هر آنچه برایم سود بود، اکنون آن را به‌خاطرِ مسیح زیان می‌شمارم. ⁸آری، همه‌چیز را زیان می‌شمارم به‌سببِ ارزشِ بی‌بهای شناختِ مسیحْ عیسی، خداوندِ من. به‌خاطرِ او همه‌چیز را از دست داده‌ام و آنها را چون خاکروبه می‌شمارم، تا مسیح را به دست آورم، ⁹و در او یافت شوم، نه با عدالتِ خویش که از شریعت است، بلکه با آن عدالتی که از راهِ ایمان به مسیح است—عدالتی که از پدر ما و بر پایهٔ ایمان است، ¹⁰تا او را بشناسم، و قدرتِ رستاخیزش را، و در رنج‌هایش شریک شوم، و در مرگ همانندِ او گردم، ¹¹تا شاید به‌گونه‌ای به رستاخیزِ مردگان دست یابم.

¹²نه اینکه پیش‌تر آن را به دست آورده یا پیش‌تر کامل شده باشم، بلکه پیش می‌تازم تا آن را به چنگ آورم که مسیحْ عیسی مرا برای آن به چنگ آورد. ¹³ای برادران، خود را چنین نمی‌شمارم که تا کنون آن را به چنگ آورده باشم. امّا یک کار می‌کنم: آنچه را در پشتِ سر است فراموش می‌کنم و به‌سویِ آنچه در پیش است خود را می‌کشانم، ¹⁴و به‌سویِ هدف پیش می‌تازم، برای آن جایزهٔ دعوتِ آسمانیِ پدر ما در مسیحْ عیسی. ¹⁵پس همهٔ ما که بالغیم چنین بیندیشیم؛ و اگر در چیزی به‌گونه‌ای دیگر می‌اندیشید، پدر ما آن را نیز بر شما آشکار خواهد ساخت. ¹⁶تنها به آنچه پیش‌تر به آن دست یافته‌ایم، پایبند بمانیم.

¹⁷ای برادران، همگی از من سرمشق بگیرید، و بر آنان که بر طبقِ الگویی که در ما دارید زندگی می‌کنند، چشم بدوزید. ¹⁸بسیاری چون دشمنانِ صلیبِ مسیح زندگی می‌کنند—این را بارها به شما گفته‌ام، و اکنون با اشک‌ها می‌گویم. ¹⁹فرجامِ ایشان هلاکت است، خدایشان شکم، و افتخارشان ننگِ ایشان، و ذهن‌هایشان به امورِ زمینی دوخته شده است. ²⁰امّا وطنِ ما در آسمان است؛ و از آنجا نجات‌دهنده‌ای را مشتاقانه انتظار می‌کشیم، یعنی خداوند عیسی مسیح را، ²¹که بدنِ حقیرِ ما را دگرگون خواهد ساخت تا همانندِ بدنِ پُرجلالِ او گردد، به‌همان نیرویی که همه‌چیز را مطیعِ خویش می‌سازد.